Αχρεωστήτως ληφθείσες συντάξεις

Πάγια δικονομική αρχή της άπαξ άσκησης των ένδικων βοηθημάτων. Δεύτερη ανακοπή κατά της ίδιας πράξης διοικητικής εκτέλεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτη, εκτός εάν η πρώτη απορρίφθηκε για τυπικό λόγο, οπότε η δεύτερη ασκείται παραδεκτώς, εφόσον δεν έχει παρέλθει η νόμιμη προθεσμία για την άσκησή της.

Ανακοπή κατά πράξης ταμειακής βεβαίωσης οφειλής. Δυνατότητα προβολής ισχυρισμού περί απόσβεσης απαίτησης λόγω καταβολής χρέους, εφόσον αποδεικνύεται άμεσα. Τέτοια άμεση απόδειξη αποτελεί και η ομολογία εξόφλησης εκ μέρους του επισπεύδοντος Ελληνικού Δημοσίου. Σε κάθε περίπτωση, ο σχετικός λόγος απόσβεσης της οφειλής συνιστά καταχρηστική ένσταση, λαμβανομένης υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο, εφόσον τα πραγματικά περιστατικά που τον θεμελιώνουν προκύπτουν από τα στοιχεία του φακέλου.

Αγωγή κατά του Δημοσίου. Αξίωση κληρονόμου από συντάξεις θανόντος πατέρα που αναλήφθηκαν παρανόμως από το Δημόσιο από κοινό τραπεζικό λογαριασμό. Έννοια αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών προς το Δημόσιο. Ποσά που κατέστησαν αχρεωστήτως καταβληθέντα επιγενομένως. Παραγραφή. Αφετηρία χρόνου παραγραφής.

Καταλογισμός για αχρεωστήτως ληφθείσες συντάξεις. Αρχή χρηστής διοίκησης. Η οικονομική αδυναμία πρέπει να συντρέχει κατά το χρόνο παροχής της αιτούμενης με το αρχικώς ασκηθέν ένδικο βοήθημα έννομης προστασίας.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Μείνετε συντονισμένοι για τα τελευταία νέα μας!