​Αοριστία δικογράφου αγωγής για μνημονιακές περικοπές. Αόριστη και ανεπίδεκτη δικαστικής εκτίμησης αγωγή, καθώς όχι μόνο δεν προσδιορίζεται ο τρόπος υπολογισμού του αιτούμενου συνολικού ποσού, το οποίο δεν διαφοροποιείται για κανέναν από τους 50 ενάγοντες, αλλά και παραλλάσει με μεγάλες αποκλίσεις σε διάφορα σημεία του δικογράφου. Επιπλέον, δεν προσδιορίζεται συγκεκριμένα σε ποιες επιμέρους συνταξιοδοτικές μειώσεις και για ποια χρονικά διαστήματα αντιστοιχούν τα προαναφερθέντα συνολικώς αιτούμενα ποσά. Συνέπεια αυτών είναι το μη εξαγόμενο από κάποιο μαθηματικό υπολογισμό (ώστε να μπορεί να λάβει χώρα η αντίστοιχη επαλήθευση) αίτημα της αγωγής να καθίσταται ασαφές και μη ορισμένο. Μάλιστα, η αοριστία αυτή συνομολογείται σε περισσότερα σημεία του δικογράφου, όπου αναφέρεται ότι το αιτούμενο ποσό ζητείται «μεσοσταθμικά» και «περίπου». Δεν είναι σαφές αν στην αγωγή υπάρχει αξίωση περί επιστροφής των περικοπών που αντιστοιχούν στην ΕΑΣ. Απορριπτέο ως απαράδεκτο και το αγωγικό αίτημα να αποκατασταθούν οι συντάξεις στο ύψος που θα ήταν, αν δεν είχαν εμφιλοχωρήσει, οι φερόμενες ως αντισυνταγματικές περικοπές, δεδομένου ότι αίτημα της αγωγής μπορεί να είναι μόνο η καταψήφιση της αξιούμενης παροχής ή η αναγνώριση της αντίστοιχης αξίωσης και όχι η διάπλαση έννομης σχέσης δημοσίου δικαίου και μάλιστα για το μέλλον.
Μειοψηφία: Άρθρα 20 παρ. 1 του Συντάγματος και 6 παρ. 1 και 13  της ΕΣΔΑ: δικαίωμα πλήρους, αποτελεσματικής και ταχείας δικαστικής προστασίας, αρχές της δίκαιης δίκης, της εύλογης διάρκειας αυτής και της ορθής απονομής της δικαιοσύνης  και για τις αξιώσεις των συνταξιούχων του Δημοσίου, οι οποίες υπάγονται στα προστατευόμενα περιουσιακά δικαιώματα. Οι τιθέμενοι δικονομικοί κανόνες, μεταξύ των οποίων και οι όροι του παραδεκτού ενδίκου βοηθήματος, πρέπει να υπηρετούν τις προαναφερθείσες αρχές, να ερμηνεύονται υπό το φως τους και όχι τυπολατρικά και να μην οδηγούν σε προσβολή του πυρήνα του δικαιώματος, ενόψει και της αρχής της αναλογικότητας. Κατά την εξέταση του παραδεκτού ενδίκου βοηθήματος, το Τμήμα οφείλει να προβαίνει σε ορθή εκτίμηση και ερμηνεία του συνόλου του περιεχομένου του δικογράφου, ώστε να αποκαθίσταται το τυχόν ατελές της τυπικής διατύπωσής του, να ανευρίσκεται ο ακριβές του νόημα και να εξετάζονται κατά το δυνατόν κατ’ ουσίαν οι ισχυρισμοί του αιτουμένου δικαστικής προστασίας.