Η χορηγία των αιρετών προέδρων κοινότητας που θεωρείται ως σύνταξη, υπό το καθεστώς των νόμων 1205/1981 και 1518/1985, υπολογιζόταν σε ποσοστό επί των εκάστοτε καταβαλλομένων  μηνιαίως στον εν ενεργεία πρόεδρο της οικείας κοινότητας εξόδων παράστασης. Ο ως άνω τρόπος αναπροσαρμογής μεταρρυθμίστηκε με το άρθρο 10 του ν. 2703/1999, αναδρομικά από 1.1.1998, η δε αύξησή της συνδέθηκε εφεξής με την ακολουθούμενη κάθε φορά επί των πολιτικών συντάξεων του Δημοσίου μισθολογική πολιτική. Η ως άνω μεταρρύθμιση αντίκειται στις διατάξεις του άρθρου 1 του ΠΠΠ ΕΣΔΑ κατά το μέρος που μεταβάλλει το εν λόγω σύστημα αναδρομικά από 1.1.1998, περιορίζοντας το ήδη γεννημένο και δικαστικά επιδιώξιμο, κατά τον χρόνο έναρξης ισχύος του νόμου αυτού, ήτοι από τις 8.4.1999, δικαίωμα αναπροσαρμογής των χορηγιών των συνταξιούχων προέδρων κοινοτήτων, χωρίς να αποδεικνύεται ότι ο περιορισμός αυτός υπαγορεύτηκε από ειδικούς λόγους γενικότερου δημόσιου συμφέροντος.