Ατομική επιχείρηση, έλαβε εικονικά φορολογικά στοιχεία από επιχειρήσεις που δεν υπήρχαν και εισέπραξε, χωρίς να το δικαιούται, πάνω από ένα εκατομμύριο ευρώ από την επιστροφή Φ.Π.Α. Το ποσό συνιστά έλλειμμα, για το οποίο καταλογίζεται και ο συνευθυνόμενος, που ως αναπληρωτής Προϊστάμενος Δ.Ο.Υ, συνυπέγραψε τις αποφάσεις επιστροφής Φ.Π.Α., δίχως προηγούμενο έλεγχο. Ο τελευταίος έπασχε από ατροφία εγκεφάλου κατά τον χρόνο δημιουργίας του ελλείμματος και κρίθηκε ότι δεν βαρύνεται με κάποια μορφής υπαιτιότητα.  Δεκτές οι εφέσεις των δικαιοπαρόχων του, ακυρώνει τις καταλογιστικές πράξεις.

Κατηγορία:
• Δημοσιονομική Ευθύνη
• Υπόλογοι, Συνυπεύθυνοι

Κατεβάστε το αρχείο

Προσφυγές ανάκλησης κατά πράξης του ΣΤ΄ Κλιμακίου, με την οποία κρίθηκε ότι κωλύεται η υπογραφή σχεδίου συμφωνίας-πλαίσιο μεταξύ Περιφέρειας και αναδόχου για τις ανάγκες του προγράμματος αντιμετώπισης της υλικής στέρησης απόρων. Για την παραδοχή εννόμου συμφέροντος για την άσκηση παρέμβασης δεν αρκεί το γενικό ενδιαφέρον ορισμένου ν.π.δ.δ. για την έκβαση διαφοράς προσυμβατικού ελέγχου, ακόμα και αν το ν.π.δ.δ. αυτό ασκεί αρμοδιότητες διαχείρισης στο πλαίσιο του προγράμματος χρηματοδότησης της ελεγχόμενης συμφωνίας-πλαίσιο. Άρθρα 18 και 75 ν. 4412/2016. Εξισορρόπηση μεταξύ του στόχου του ενωσιακού νομοθέτη για διασφάλιση της δημιουργίας συνθηκών πραγματικού ανταγωνισμού και της ανάγκης προστασίας των συμφερόντων της αναθέτουσας αρχής και, κατ’ επέκταση, του δημοσίου συμφέροντος με τη βέλτιστη χρήση των δημοσίων πόρων, για την απόκτηση έργων, αγαθών ή υπηρεσιών ποιότητας. Ορθώς με την προσβαλλομένη έγινε δεκτό ότι η απαίτηση του άρθρου 2.2.6.1 της διακήρυξης η τεχνική και επαγγελματική ικανότητα των υποψηφίων αναδόχων να κρίνεται βάσει της προσκόμισης από αυτούς έξι εκτελεσθεισών εντός χρονικού διαστήματος έξι και πλέον ετών συμβάσεων, αθροιστικού ποσού ανερχομένου τουλάχιστον στο ήμισυ της προϋπολογισθείσας δαπάνης (ήτοι περί τα 13,6 εκατομμύρια ευρώ), κάθε μία εκ των οποίων να περιλαμβάνει την προμήθεια και διανομή τουλάχιστον δύο ή έξι, κατά περίπτωση, εκ των περιγραφόμενων συναφών ειδών, σε τουλάχιστον τρεις χιλιάδες ωφελούμενους και σε ποσοστό τουλάχιστον 25% σε αξία ή ποσότητα των αντίστοιχων ειδών της ελεγχόμενης συμφωνίας πλαίσιο, είναι υπέρμετρα περιοριστική. Οι τιθέμενες απαιτήσεις πρέπει να συνδέονται και να τελούν σε αναλογία προς το αντικείμενο της υπό ανάθεση σύμβασης και τον επιδιωκόμενο σκοπό και να μη συνεπάγονται μη νόμιμο περιορισμό του ανταγωνισμού και της ίσης μεταχείρισης των οικονομικών φορέων. Απορρίπτει προσφυγές και παρέμβαση.

Κατηγορία:
• Προσυμβατικός έλεγχος
• Υπηρεσίες

Κατεβάστε το αρχείο

​Προσφυγή ανάκλησης. Σε περίπτωση κατά την οποία έλαβε χώρα  διάλυση της αρχικής σύμβασης κατ’ άρθρο 160 παρ. 2 περ. β΄ του ν. 4412/2016 και η αναθέτουσα αρχή αποφάσισε την ολοκλήρωση του έργου, εφαρμοστέα ήταν η διαδικασία που προβλέπεται στην παρ. 13 του άρθρου 161 του ίδιου νόμου, με πρόσκληση του δεύτερου και τρίτου μειοδότη της αρχικής σύμβασης και, σε περίπτωση άρνησης αυτών με προσφυγή στην ανοιχτή δημοπρασία ή σε διαπραγμάτευση. Συνεπώς, για να ολοκληρωθεί το έργο με τη διαδικασία της διαπραγμάτευσης, δεν απαιτείτο να κηρυχθεί έκπτωτος ο αρχικός ανάδοχος, αλλά αρκούσε εκτελεστή πράξη περί διάλυσης  της εργολαβίας με υπαιτιότητα του κυρίου του έργου, μη ασκούσης επιρροής της δικαστικής προσβολής αυτής. Συνδρομή προϋποθέσεων της διάταξης της περ. γ΄ της παρ. 2 του άρθρου 32 του ν. 4412/2016, ήτοι εν προκειμένω διάλυση της αρχικής σύμβασης του έργου, μετά τη διενέργεια της αρχικής διαγωνιστικής διαδικασίας, αλλά και της αδυναμία ολοκλήρωσης αυτού με κάποιον από τους επόμενους κατά σειρά μειοδοσίας υποψήφιους και ύπαρξη γεγονότων  το οποία, αντικειμενικά και σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, δεν θα μπορούσαν να είχαν προβλεφθεί και αντιμετωπιστεί από την αναθέτουσα αρχή και δεν ανάγονται στη σφαίρα ευθύνης της τελευταίας. Επιπλέον, η ανάγκη για ολοκλήρωση της διαλυθείσας αρχικής εργολαβίας συνιστά, λαμβανομένων υπόψη των πραγματικών περιστατικών της συγκεκριμένης υπόθεσης, κατεπείγουσα ανάγκη, η ικανοποίηση της οποίας δικαιολογεί την ανάθεση του έργου με την εν λόγω διαδικασία. Δέχεται την προσφυγή ανάκλησης και την υπέρ αυτής ασκηθείσα παρέμβαση. Ανακαλεί την Πράξη της Υπηρεσίας Επιτρόπου.

Κατηγορία:
• Προσυμβατικός έλεγχος
• Υπηρεσίες

Κατεβάστε το αρχείο

​​Ερμηνεία του άρθρου 54 του π.δ/τος 1225/1981.  Αφετηρία της προθεσμίας άσκησης της κατ’ εξαίρεση επιτρεπόμενης δεύτερης έφεσης αποτελεί η κοινοποίηση της, επί της πρώτης έφεσης, εκδοθείσας δικαστικής απόφασης που απαγγέλλει την τυπική απόρριψή της και όχι η κοινοποίηση της εκκαλούμενης πράξης. Το Τμήμα παραβίασε ουσιώδη τύπο της διαδικασίας, καθόσον στηρίχθηκε στην παραδοχή ότι η έναρξη της προθεσμίας άσκησής της δεύτερης έφεσης ανατρέχει στον χρόνο κοινοποίησης της εκκαλούμενης καταλογιστικής πράξης. Δεκτή η αίτηση αναίρεσης.

Κατηγορία:
• Δημοσιονομική Ευθύνη
• Δημοσιονομικές διορθώσεις

Κατεβάστε το αρχείο

Σχέδιο συμφωνίας για την τροποποίηση της σύμβασης παραχώρησης για το έργο «ΜΕΛΕΤΗ, ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ, ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ, ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗ, ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΟΔΙΚΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΕΩΝ» κρίθηκε, από το Ε΄ Κλιμάκιο, ότι δεν κωλύεται η υπογραφή του, με την αιτιολογία ότι η εν λόγω τροποποίηση δεν έχει ουσιώδη χαρακτήρα, κατά την έννοια του άρθρου 51 παρ. 4 του ν.4413/2016. Ειδικότερα, κρίθηκε ότι οι ελεγχόμενες τροποποιήσεις, εγκείμενες σε διασαφηνίσεις συγκεκριμένων όρων της αρχικής σύμβασης παραχώρησης αναφορικά με τον Εξοπλισμό Αεροναυτιλίας, κινούνται εντός των προβλεπόμενων από την αρχική σύμβαση ορίων, κατά τρόπο ώστε να μην καταλείπονται ερμηνευτικές αμφιβολίες επί των εν λόγω ζητημάτων, αιτιολογούνται δε πλήρως σύμφωνα με όσα διαλαμβάνονται στα έγγραφα του φακέλου της υπόθεσης.

Κατηγορία:
• Προσυμβατικός έλεγχος
• Έργα

Κατεβάστε το αρχείο

Γενικός κανόνας ότι, κατά τον υπολογισμό της συνολικής συντάξιμης υπηρεσίας δημοσίου υπαλλήλου, δεν λαμβάνεται υπόψη ο χρόνος που διανύθηκε σε κατάσταση αργίας, αφού δεν αποτελεί χρόνο πραγματικά παρασχεθείσας υπηρεσίας, ιδίως όταν του αποδίδεται το αδίκημα της αδικαιολόγητης αποχής από τα καθήκοντά του. Κατ’ εξαίρεση στην περίπτωση που επακολούθησε αθώωση του υπαλλήλου από το αντίστοιχο ποινικό αδίκημα ή απαλλαγή του αντίστοιχα από το οικείο πειθαρχικό παράπτωμα, δηλαδή πανηγυρική κρίση περί μη συνδρομής των κρίσιμων περιστατικών του αδικήματος, ο χρόνος αυτός θεωρείται, κατά πλάσμα δικαίου, ως χρόνος πραγματικής συντάξιμης δημόσιας υπηρεσίας. Ελλείψει σχετικής ειδικής συνταξιοδοτικής διάταξης, στην έννοια της αθώωσης ή απαλλαγής του άρθρου 11 παρ.7 του Συνταξιοδοτικού Κώδικα δεν εμπίπτει η περίπτωση που η ασκηθείσα ποινική ή πειθαρχική δίωξη παύσει οριστικά λόγω παραγραφής, αφού τότε εξαλείφεται μεν το αξιόποινο, δεν αναιρείται, όμως, η κατά το χρόνο της αργίας μη παροχή υπηρεσίας από τον υπάλληλο, προϋπόθεση απαραίτητη για το χαρακτηρισμό του χρόνου αυτού ως συντάξιμου. Αντίθετη ερμηνευτική εκδοχή θα οδηγούσε σε ανεπίτρεπτη διασταλτική ερμηνεία ή ανάλογη εφαρμογή των ανωτέρω εξαιρετικών διατάξεων, οι οποίες ως συνταξιοδοτικές ερμηνεύονται στενά. 

Η οικογενειακή παροχή, ως παρακολουθηματικού χαρακτήρα συνταξιοδοτική παροχή, καταβάλλεται στους έγγαμους συνταξιούχους του Δημοσίου, οι οποίοι εξέρχονται της υπηρεσίας από την 1.11.2011 και μετά, υπό τους όρους που καθορίζονται από το άρθρο 17 του ν. 4024/2011, ήτοι μόνον εφόσον αυτοί έχουν τέκνα ανήλικα ή ανίκανα (σωματικά ή πνευματικά) για την άσκηση βιοποριστικού επαγγέλματος με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 50%, ή έχουν ενήλικα μεν τέκνα, πλην όμως αυτά φοιτούν σε ανώτατες και ανώτερες σχολές και μόνο κατά τον χρόνο φοίτησής τους, όπως αυτός προβλέπεται από τον Οργανισμό κάθε Σχολής, σε καμία όμως περίπτωση πέρα από τη συμπλήρωση του 24ου έτους της ηλικίας τους. 

Κατηγορία:
• Συνταξιοδοτικές διαφορές
• Πολιτικοί συνταξιούχοι

Κατεβάστε το αρχείο

Δεκτή εν μέρει αγωγή που αφορά σε διαφορές των συντάξεων που έλαβε ο δικαιοπάροχός της ενάγουσας -χήρας  στρατιωτικού συνταξιούχου καθώς και της ίδιας, ως κληρονόμος αυτού και ως κατά μεταβίβαση δικαιούχος σύνταξης και αυτών που έπρεπε να λάβει για το χρονικό διάστημα από 1.7.2000 έως 31.12.2005, αν η σύνταξή τους είχε αναπροσαρμοσθεί σύμφωνα με τις διατάξεις των νόμων 2838/2000 και 3016/2002 ως εξής: (α) για το χρονικό διάστημα από 1.1.2001 έως την ημέρα θανάτου του δικαιοπαρόχου της (8/3/2003), το δικαιούμενο ποσό πρέπει να υπολογισθεί καταβλητέο σε αυτήν κατά τον λόγο της κληρονομικής της μερίδας, β) για το χρονικό διάστημα από 9.3.2003 έως 8.6.2003, η ενάγουσα ως κατά μεταβίβαση δικαιούχος λαμβάνει το σύνολο των δικαιούμενων διαφορών τριμήνων συντάξεων (άρθρο 57 παρ. 5 π.δ/τος 169/2007), επομένως το δικαιούμενο ποσό υπολογίζεται καταβλητέο σε αυτήν στο ακέραιο και γ) για το χρονικό διάστημα από 9.6.2003 έως 30.6.2003 η ενάγουσα, ως κατά μεταβίβαση δικαιούχος λαμβάνει τη σύνταξη που αντιστοιχεί στα 7/10 της σύνταξης που δικαιούτο ο θανών σύζυγός της. Η αξίωση της ενάγουσας για το χρονικό διάστημα  από 1.7.2000 έως 31.12.2000 είχε παραγραφεί, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ.1 του άρθρου 90 του ν.2362/1995. Απορρίπτει κύρια παρέμβαση διότι η κληρονομική αξίωση των παρεμβαινόντων για το χρονικό διάστημα από 1.7.2000 έως 8.3.2003 έχει σε κάθε περίπτωση παραγραφεί,  ενώ, για το χρονικό διάστημα από 9.3.2003 έως 8.6.2003 δεν έχουν νόμιμη αξίωση για τη λήψη μέρους των τρίμηνων συντάξεων του θανόντος πατρός τους, για τον λόγο ότι δεν αποτελούν δικαιούχους σύνταξης κατά μεταβίβαση (άρθρο 57 παρ. 5 π.δ/τος 169/2007).

Κατηγορία:
• Συνταξιοδοτικές διαφορές
• Στρατιωτικοί συνταξιούχοι

Κατεβάστε το αρχείο

Αγωγή στρατιωτικού συνταξιούχου. Εκπροσώπηση ενώπιον του Δικαστηρίου από την προσωρινή δικαστική συμπαραστάτρια αυτού. Με την κρινόμενη αγωγή, ο ενάγων ζήτησε αποζημίωση κατ’ άρθρο 105 ΕισΝΑΚ για την ζημία που υπέστη εξαιτίας των περικοπών της υποπαρ. Β3 παρ. Β άρθρου πρώτου του ν.4093/2012, της ΕΑΣ και της Ειδικής Εισφοράς Αλληλεγγύης του άρθρου 29 του ν. 3986/2011 που εφαρμόστηκαν από τη συνταξιοδοτική διοίκηση κατά την εκκαθάριση και πληρωμή της σύνταξης του. Το Δικαστήριο, επικαλούμενο τις αποφάσεις της Ολομέλειας αυτού 1277/2018, 244/2017 και 1975/2021 επιβεβαίωσε τον αντισυνταγματικό χαρακτήρα των επίδικων περικοπών για το αιτούμενο χρονικό διάστημα (το οποίο εκτείνεται στο προ της 31ης.12.2018 διάστημα αναφορικά με την ΕΑΣ και προ της 12ης.5.2015 αναφορικά με την περικοπή της υποπαρ. Β3 παρ. Β άρθρου πρώτου του ν.4093/2012), ενώ αποφάνθηκε ότι εφόσον η ένδικη αγωγή κατά το σκέλος που αφορά την ΕΑΣ έχει ασκηθεί προ της ημερομηνία δημοσίευσης της απόφασης 244/2017 της Ολομέλειας του Δικαστηρίου (7.2.2017) παρίσταται καταρχήν βάσιμη και για το προγενέστερο αυτής διάστημα. Επιπλέον, επεσήμανε ότι οι επίδικες αξιώσεις γεννούν διαφορά περί την εκτέλεση της σύνταξης και, συνεπώς, υπόκεινται στη διετή παραγραφή του άρθρου 90 παρ. 5 του ν. 2362/1995 (και ήδη άρθρο 140 παρ. 5 του ν. 4270/2014), η οποία αρχίζει από τη λήξη του έτους εντός του οποίου γεννήθηκε και κατέστη δικαστικώς επιδιώξιμη η εκάστοτε απαίτηση. Αναφορικά με την Ειδική Εισφορά Αλληλεγγύης του ν. 3986/2011, το Δικαστήριο έκρινε ότι πρόκειται για φορολογικής φύσης παρακράτηση που η κρίση περί της νομιμότητας της δεν υπάγεται στη δικαιοδοσία του. Συνεπώς, το Δικαστήριο ήχθη σε κρίση περί μερικής παραδοχής της ένδικης αγωγής προβαίνοντας στην επισήμανση  ότι η συνταξιοδοτική διοίκηση στο πλαίσιο της συμμόρφωσης προς το περιεχόμενο της παρούσας απόφασης δύναται να προβεί σε εκκαθάριση του οφειλόμενου ποσού, αφαιρώντας όσα ποσά έχουν ήδη τυχόν καταβληθεί στον ενάγοντα για την ίδια ιστορική και νομική αιτία.

Κατηγορία:
• Συνταξιοδοτικές διαφορές
• Στρατιωτικοί συνταξιούχοι

Κατεβάστε το αρχείο

Αγωγή συνταξιούχου πρώην ιατρού του Ε.Σ.Υ. για διαφορές συντάξεων, που θα ελάμβανε κατά το χρονικό διάστημα από 1.8.2012 έως 30.11.2016, εάν δεν μειωνόταν η σύνταξή του κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της περίπτωσης 27 της υποπαρ. Γ.1 της παρ. Γ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012. Νόμω βάσιμη η αγωγή για το χρονικό διάστημα από 1.8.2012 έως και 12.11.2014, δοθέντος ότι σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά με την 7412/2015 απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η αναπροσαρμογή της σύνταξης του ενάγοντος από 1.8.2012, με βάση τις ανωτέρω διατάξεις, αντίκειται σε υπέρτερης τυπικής ισχύος κανόνες. Απορριπτέα η αγωγή για το χρονικό διάστημα από 13.11.2014 έως 12.5.2016 (υπαγωγή στον ν. 4387/2016), διότι μετά τον ν. 4575/2018 και την κατ’ εξουσιοδότηση των διατάξεων του άρθρου 15 αυτού εκδοθείσα 170285/0092/5.12.2018 Κ.Υ.Α., δεν υφίσταται παράνομη πράξη του Ελληνικού Δημοσίου που να δημιουργεί δικαίωμα αποζημίωσης των συνταξιούχων ιατρών του ΕΣΥ ειδικώς για το διάστημα αυτό, για το οποίο με την προαναφερθείσα Κ.Υ.Α. ρυθμίστηκε κατά τρόπο δεσμευτικό η ικανοποίηση όλων των σχετικών αξιώσεων και έγινε εφάπαξ καταβολή των δικαιούμενων διαφορών. Στο πλαίσιο της κατά τα ανωτέρω ρύθμισης και εν όψει του ότι η αξίωση για την καταβολή τόκων επιδικίας προϋποθέτει, ένεκα της παρεπόμενης φύσης της, την ύπαρξη κύριας οφειλής, δεν οφείλονται και άρα δεν συνυπολογίζονται τόκοι επί του ως άνω καταβληθέντος ποσού. Νόμω αβάσιμη η αγωγή και για το διάστημα από 12.5.2016 έως 30.11.2016, δοθέντος ότι οι σχετικές αξιώσεις δεν δύνανται να εξικνούνται σε χρόνο μεταγενέστερο της έναρξης ισχύος του ν. 4387/2016, με τον οποίο (σύμφωνα με τη 1975/2021 απόφαση της Ολομέλειας) συντελείται νέα εφεξής πρωτογενής ρύθμιση ως προς τον υπολογισμό των συντάξεων, σύμφωνα με την οποία ενσωματώνεται, ως αριθμητικό μέγεθος, το ύψος στο οποίο αυτές ανέρχονταν κατά την 31.12.2014. Οι επίδικες αξιώσεις υπόκεινται σε πενταετή παραγραφή, αφού δεν αφορούν απλώς στην εκτέλεση και πληρωμή ήδη κανονισθείσας σύνταξης, αλλά σε αναπροσαρμογή και επανακαθορισμό της κανονισθείσας μηνιαίας σύνταξης, μετά από την έκδοση σχετικής πράξης με βάση τις ανωτέρω διατάξεις.

Κατηγορία:
• Συνταξιοδοτικές διαφορές
• Πολιτικοί συνταξιούχοι

Κατεβάστε το αρχείο

Καταλογισμός εκτελεστή διαθήκης υπέρ κοινωφελούς σκοπού
Η περιουσία που καταλείπεται με διαθήκη υπέρ κοινωφελούς σκοπού εκκαθαρίζεται από τους εκτελεστές διαθήκης, οι οποίοι ασκούν δημόσια λειτουργία και υπάγονται στην εποπτεία του Υπουργού Οικονομικών. Υποχρέωση του εν λόγω εκτελεστή η είσπραξη μερισμάτων μετοχών που συνιστούν απαίτηση της κληρονομίας έναντι του εκδότη τους και η άμεση κατάθεση του προϊόντος αυτών σε έντοκο τραπεζικό λογαριασμό, ευθυνομένου σε περίπτωση πρόκλησης ζημίας λόγω παραβίασης των οικείων υποχρεώσεών του που προβλέπονται ρητά στον α.ν. 2039/1939, για κάθε βαθμό υπαιτιότητας, δηλαδή και για ελαφρά αμέλεια. Η έννοια δε της αμέλειας είναι νομική και, επομένως, η υπαγωγή σ’ αυτήν των πραγματικών περιστατικών, που ανέλεγκτα έκρινε το δικαστήριο της ουσίας ότι συντρέχουν σε συγκεκριμένη υπόθεση, υπόκειται στον αναιρετικό έλεγχο. Εν προκειμένω, δεν συντρέχει υπαιτιότητα ούτε σε βαθμό ελαφράς αμέλειας στο πρόσωπο του αναιρεσείοντος. Μειοψηφία: Στοιχειοθετείται αντικειμενικά ελαφρά αμέλεια

Κατηγορία:
• Δημοσιονομική Ευθύνη
• Κληροδοτήματα

Κατεβάστε το αρχείο