ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
Νομολογία
Απόφαση 874/2025 Πρώτο Τμήμα
Έφεση κατά απόφασης καταλογισμού, η οποία απορρίφθηκε με απόφαση του I Τμήματος και με αυτήν καταλογίστηκε το επιπλέον οφειλόμενο παράβολο, ποσού 24.062,90 -πέραν του ήδη καταβληθέντος παραβόλου ποσού 1.500 ευρώ- για το οποίο (επιπλέον παράβολο) εξεδόθη η ταμειακή βεβαίωση κατά τ
Έφεση κατά απόφασης καταλογισμού, η οποία απορρίφθηκε με απόφαση του I Τμήματος και με αυτήν καταλογίστηκε το επιπλέον οφειλόμενο παράβολο, ποσού 24.062,90 -πέραν του ήδη καταβληθέντος παραβόλου ποσού 1.500 ευρώ- για το οποίο (επιπλέον παράβολο) εξεδόθη η ταμειακή βεβαίωση κατά της οποίας στρέφεται η ανακοπή. Με απόφαση της Ολομέλειας το Δικαστήριο αναίρεσε την απόφαση του I Τμήματος, περιόρισε τον καταλογισμό και διέταξε την απόδοση του ημίσεος του ήδη καταβληθέντος παραβόλου των 1.500 ευρώ στον ήδη ανακόπτοντα. Μετά την αναίρεση της απόφασης του Ι Τμήματος, που αποτέλεσε το νόμιμο έρεισμα της πληττόμενης ταμειακής βεβαίωσης, εξαφανίστηκε εξυπαρχής και η περιεχόμενη σε αυτήν διάταξη περί καταλογισμού του επιπλέον οφειλόμενου παραβόλου. Δεκτή η ανακοπή.
- Κατηγορία:
- Δημοσιονομική Ευθύνη
- Υπόλογοι, Συνυπεύθυνοι
Απόφαση 862/2025 Δέκατο Τμήμα
Μη θεμελίωση ευθύνης Δ.Ε.Υ.Α. ως κυρίου του έργου έναντι της Ένωσης. Απόφαση δημοσιονομικής διόρθωσης και ανάκτησης σε βάρος ΔΕΥΑ, ως κυρίου του έργου, για λογαριασμό της οποίας εκτελείται το χρηματοδοτούμενο έργο, την εκτέλεση του οποίου είχε αναλάβει άλλη ΔΕΥΑ.
Μη θεμελίωση ευθύνης Δ.Ε.Υ.Α. ως κυρίου του έργου έναντι της Ένωσης. Απόφαση δημοσιονομικής διόρθωσης και ανάκτησης σε βάρος ΔΕΥΑ, ως κυρίου του έργου, για λογαριασμό της οποίας εκτελείται το χρηματοδοτούμενο έργο, την εκτέλεση του οποίου είχε αναλάβει άλλη ΔΕΥΑ. Η πρώτη ΔΕΥΑ, ως κύριος του έργου, μεταβίβασε την αρμοδιότητα για την υλοποίησή του, δυνάμει προγραμματικής σύμβασης, στη δεύτερη, που ορίστηκε φορέας υλοποίησης και «δικαιούχος» της χρηματοδοτούμενη πράξης. Ο προσδιορισμός του παθητικά νομιμοποιούμενου - αποδέκτη της σχετικής πράξης δημοσιονομικής διόρθωσης και ανάκτησης, καθορίζεται από τις εκάστοτε ισχύουσες διατάξεις του εθνικού δικαίου και τις συμβατικές υποχρεώσεις των οικονομικών φορέων που εμπλέκονται στην υλοποίηση της πράξης, λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της ασφάλειας δικαίου. Στην έννοια των «τρίτων» στους οποίους η διάταξη του άρθρου 22 του ν.3614/2007 αναφέρεται εμπίπτουν οι συναλλασσόμενοι με τον φορέα υλοποίησης του έργου ανάδοχοι εργολήπτες, προμηθευτές και πάροχοι των υπηρεσιών. Ευθύνη της ΔΕΥΑ, ως κυρίου του έργου, δεν μπορεί να θεμελιωθεί ούτε σε παράλειψη άσκησης εκ μέρους της εποπτείας μέσω της κοινής επιτροπής παρακολούθησης αφού η πρόβλεψη και συγκρότηση του εν λόγω οργάνου αποσκοπεί στην γενική εποπτεία προόδου του φυσικού και οικονομικού αντικειμένου και όχι στον λεπτομερειακό έλεγχο της χρηματοοικονομικής διαχείρισής του.
- Κατηγορία:
- Δημοσιονομική Ευθύνη
- Αχρεωστήτως λαβόντες
Απόφαση 859/2025 Δέκατο Τμήμα
Ανάκτηση οικονομικής ενίσχυσης (αποζημίωση συνταξιοδότησης) από γεωργό καταβληθέντος σ’ αυτόν από πόρους του Ε.Λ.Ε.Γ.Ε.Π.Ε. μέσω του Ο.ΠΕ.ΚΕ.ΠΕ. στο πλαίσιο προγράμματος για την πρόωρη συνταξιοδότηση αγροτών.
Ανάκτηση οικονομικής ενίσχυσης (αποζημίωση συνταξιοδότησης) από γεωργό καταβληθέντος σ’ αυτόν από πόρους του Ε.Λ.Ε.Γ.Ε.Π.Ε. μέσω του Ο.ΠΕ.ΚΕ.ΠΕ. στο πλαίσιο προγράμματος για την πρόωρη συνταξιοδότηση αγροτών. Δημοσιονομική διόρθωση με ανάκτηση υπέρ του Ε.Λ.Ε.Γ.Ε.Π. Απαραίτητη προϋπόθεση ένταξης αρχηγού και κατόχου γεωργικής εκμετάλλευσης στο πρόγραμμα πρόωρης συνταξιοδότησης αγροτών αποτελεί η οριστική παύση κάθε γεωργικής δραστηριότητας για εμπορικούς σκοπούς και η παραχώρηση στον διάδοχο γεωργό του συνόλου της γεωργικής εκμετάλλευσης, η οποία, στο πλαίσιο της οικογένειας, λογίζεται ενιαία και αδιαίρετη, ανεξάρτητα από το πραγματικό γεγονός ποιος από τους συζύγους ήταν ο αρχηγός της. Η απόκτηση εκ μέρους της συζύγου, εισοδήματος από γεωργική δραστηριότητα σε τμήμα της γεωργικής εκμετάλλευσης του εκκαλούντος, συνιστά παράβαση της ως άνω υποχρέωσης του εκκαλούντος, ως αρχηγού της εκμετάλλευσης. Η μη εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων εκκαλούντος για τα έτη 2009 και 2011-2014, ήτοι για ικανό χρονικό διάστημα σε σχέση με εκείνο για το οποίο ενισχύθηκε, η μη πραγμάτωση του σκοπού του Κανονισμού με την κρίσιμη παράβαση του εκκαλούντος, η φύση και η σοβαρότητα της παρατυπίας καθώς και το γεγονός ότι ο εκκαλών, αν και είχε διαγραφεί από το πρόγραμμα για 12 μήνες το 2009, κατέστη υπότροπος για τα έτη 2011-2014 επιρρωνύουν την αναλογικότητα του επιβληθέντος μέτρου της ανάκτησης του συνολικού ποσού που αυτός έλαβε.
- Κατηγορία:
- Δημοσιονομική Ευθύνη
- Αχρεωστήτως λαβόντες
Απόφαση 801/2025 Ολομέλεια
Καταλογισμός υπαλλήλου Υπουργείου Δικαιοσύνης για αποδοχές που έλαβε αχρεωστήτως κατά το χρονικό διάστημα της χορηγηθείσας σε αυτόν άδειας υπηρεσιακής εκπαίδευσης (παρακολούθηση μεταπτυχιακού προγράμματος στο εξωτερικό με αποδοχές διπλάσιες των τακτικών αποδοχών), καθώς παραιτήθηκε οικειοθελώς πρ
Καταλογισμός υπαλλήλου Υπουργείου Δικαιοσύνης για αποδοχές που έλαβε αχρεωστήτως κατά το χρονικό διάστημα της χορηγηθείσας σε αυτόν άδειας υπηρεσιακής εκπαίδευσης (παρακολούθηση μεταπτυχιακού προγράμματος στο εξωτερικό με αποδοχές διπλάσιες των τακτικών αποδοχών), καθώς παραιτήθηκε οικειοθελώς προτού συμπληρώσει τον απαιτούμενο χρόνο παραμονής στην υπηρεσία μετά την επιστροφή του. Η παροχή της εν λόγω άδειας (και της αναλογούσας μισθολογικής προσαύξησης) συναρτάται με συγκεκριμένες υποχρεώσεις του υπαλλήλου, όπως να παραμείνει αυτός στην υπηρεσία για χρονικό διάστημα τριπλάσιο του χρόνου αυτής. Το ειδικό καθεστώς που διέπει τους εκπαιδευτικούς ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα, λόγω της ιδιάζουσας φύσης του λειτουργήματός τους, δεν μπορεί να εφαρμοστεί αναλογικά και για τους λοιπούς υπαλλήλους που δεν τελούν σε όμοιες συνθήκες άσκησης της εργασίας τους σε σχέση με τους εκπαιδευτικούς, υπέρ των οποίων ο νομοθέτης συνειδητά διατήρησε εξαιρετικές ρυθμίσεις. Επομένως, η διαφορετική μεταχείρισή τους δεν παρίσταται αυθαίρετη και δεν εγείρει ζήτημα παραβίασης της συνταγματικής αρχής της ισότητας.
- Κατηγορία:
- Δημοσιονομική Ευθύνη
- Αχρεωστήτως λαβόντες
Απόφαση 800/2025 Ελάσσων Ολομέλεια
Η επιβολή ποσού ανάκτησης χρηματοδότησης μη κερδοσκοπικού σωματείου είναι μη νόμιμη κατά το σκέλος της επιβολής τόκων υπερημερίας επί του κεφαλαίου λόγω πολύχρονης αδράνειας της Υπηρεσίας Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας να ασκήσει την απαιτούμενη εκ μέρους της εποπτεία ως προς την υλοποίηση του
Η επιβολή ποσού ανάκτησης χρηματοδότησης μη κερδοσκοπικού σωματείου είναι μη νόμιμη κατά το σκέλος της επιβολής τόκων υπερημερίας επί του κεφαλαίου λόγω πολύχρονης αδράνειας της Υπηρεσίας Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας να ασκήσει την απαιτούμενη εκ μέρους της εποπτεία ως προς την υλοποίηση του χρηματοδοτηθέντος προγράμματος. Η υπόμνηση υποβολής της τελικής απολογιστικής έκθεσης του προγράμματος και του τελικού οικονομικού απολογισμού μαζί με τα αναγκαία δικαιολογητικά, έλαβε χώρα έξι χρόνια μετά τη λήξη των συμβατικών υποχρεώσεων και ο καταλογισμός έντεκα χρόνια μετά τη λήξη των συμβατικών υποχρεώσεων με αποτέλεσμα το σωματείο να επιβαρυνθεί με τόκους, ύψους μεγαλύτερου του ποσού της καταβληθείσας χρηματοδότησης. Δεκτή η αναίρεση, μεταρρυθμίζεται η αρχική πράξη.
- Κατηγορία:
- Δημοσιονομική Ευθύνη
- Δημοσιονομικές διορθώσεις
Απόφαση 796/2025 Μείζων Ολομέλεια
Αίτηση αναίρεσης κατά απόφασης του VII Τμήματος που έκανε εν μέρει δεκτή έφεση της ήδη αναιρεσείουσας κατά απόφασης οικονομικών επιθεωρητών, με την οποία καταλογίστηκε η αναιρεσείουσα ως αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου δημοτικής επιχείρησης, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με άλλα
Αίτηση αναίρεσης κατά απόφασης του VII Τμήματος που έκανε εν μέρει δεκτή έφεση της ήδη αναιρεσείουσας κατά απόφασης οικονομικών επιθεωρητών, με την οποία καταλογίστηκε η αναιρεσείουσα ως αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου δημοτικής επιχείρησης, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με άλλα πρόσωπα, προς αποκατάσταση ζημίας που προκλήθηκε στην περιουσία της επιχείρησης. Δυνατότητα των Δήμων να επιλέγουν τη μορφή της αμιγούς δημοτικής επιχείρησης ως οργανωτικό σχήμα προς επίτευξη των νόμιμων σκοπών τους. Η αμιγής δημοτική επιχείρηση συνιστά διακριτό κεφάλαιο, όπως διακριτή είναι, έναντι της περιουσίας του Δήμου, και η δημοτική περιουσία που διατίθεται στην επιχείρηση για την εξυπηρέτηση δημοτικού σκοπού και την πραγματοποίηση εσόδων. Eν όψει της προέλευσης της περιουσίας της επιχείρησης, των δικαιωμάτων του Δήμου επί της περιουσίας αυτής, του δημόσιου σκοπού που κατά νόμο επιτελεί αλλά και του νομικού καθεστώτος υπό το οποίο λειτουργεί, ιδίως δε του πλήρους διοικητικού ελέγχου που ασκεί επ’ αυτής το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου, η δημοτική επιχείρηση αποτελεί υπηρεσία του Δήμου με διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια και, συνεπώς, τα χρήματα και τα υλικά που διαχειρίζεται προς εκπλήρωση δημόσιου σκοπού δεν καθίστανται ιδιωτική περιουσία αυτής, αλλά διατηρούν τον χαρακτήρα τους ως δημόσιο χρήμα και περιουσία δημόσιου φορέα. Τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της δημοτικής επιχείρησης, φέρουν την ιδιότητα του διαχειριστή υπολόγου και, σε περίπτωση πρόκλησης ελλείμματος στη διαχείρισή της οφειλόμενου σε ενέργειές τους (δαπάνες που κείνται εκτός των καταστατικών σκοπών της), αυτό καταλογίζεται σε βάρος τους με πράξη του οικονομικού επιθεωρητή. Η ρύθμιση του άρθρου 39 παρ. 1 του ν. 4509/2017 περί δεκαετούς παραγραφής (αντί της μέχρι τότε ισχύουσας εικοσαετούς παραγραφής του άρθρου 249 ΑΚ) δεν καταλαμβάνει περιπτώσεις, όπως εν προκειμένω, στις οποίες η διαδικασία καταλογισμού είχε ολοκληρωθεί και είχε εκδοθεί καταλογιστική απόφαση πριν από την έναρξη ισχύος της διάταξης. Το τεκμήριο αθωότητας επιβάλλει στο δικαστήριο που επιλαμβάνεται μεταγενεστέρως, να μην καταλήγει σε κρίσεις και παραδοχές που θέτουν υπό αμφισβήτηση την ορθότητα της αθωωτικής ποινικής απόφασης, άμεσα ή έμμεσα. Αυτονόμηση της δημοσιονομικής δίκης έναντι της ποινικής υπό την έννοια ότι η δημοσιονομική ευθύνη για έλλειμμα που διαπιστώθηκε στην οικεία διαχείριση θεμελιώνεται σε διαφορετικές προϋποθέσεις, αυτοτελείς σε σχέση με αυτές της ποινικής ευθύνης, και επιδιώκει διαφορετικό σκοπό, ήτοι την αποκατάσταση του προκληθέντος ελλείμματος και όχι την τιμωρία του δράστη. Αναιρεί την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση για παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και αναπέμπει την υπόθεση στο Δεύτερο Τμήμα, δοθέντος ότι απαιτείται εκτίμηση πραγματικών περιστατικών της υπόθεσης.
- Κατηγορία:
- Δημοσιονομική Ευθύνη
- Δημοσιονομικές διορθώσεις
Απόφαση 766/2025 Πρώτο Τμήμα
Αίτηση καταλογισμού.
Αίτηση καταλογισμού. Έλεγχος περιουσιακής κατάστασης, από το Σώμα Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης (άρθρο 2 του ν.3074/2002), μέλους επιτροπών προμηθειών και ανάθεσης έργων σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου που αποτελεί κατά τον κρίσιμο χρόνο δημόσια επιχείρηση ανήκουσα στο Ελληνικό Δημόσιο. Έκταση και χρονικό βάθος καταλογιστικής αρμοδιότητας Ελεγκτικού Συνεδρίου. Αδικαιολόγητο περιουσιακό όφελος αποτελούν τόσο το υπερβάλλον, μετά το συνυπολογισμό εσόδων - εξόδων του ελεγχομένου, πραγματικό αποταμιευτικό υπόλοιπο στο τέλος του έτους, όσο και οι άδηλης προέλευσης καταθέσεις χρηματικών ποσών σε τράπεζα ή άλλο πιστωτικό ίδρυμα, που επιφέρουν αύξηση της περιουσίας αυτού ή των μελών της οικογένειάς του, ανεξάρτητα μάλιστα από το εάν το σχετικό ποσό εξακολουθεί να υφίσταται ή όχι ως πραγματικό αποταμιευτικό υπόλοιπο στο τέλος του ελεγχόμενου έτους. Η επίκληση από τον ελεγχόμενο της «ανάλωσης κεφαλαίου» προηγουμένων χρήσεων δεν δύναται, χωρίς ταυτόχρονη απόδειξη της αποταμίευσης του κεφαλαίου αυτού, να ληφθεί υπόψη για τη δικαιολόγηση της δαπάνης αυτής ως προερχόμενης από εμφανείς και νόμιμες πηγές, αφού ερείδεται επί όλως υποθετικής βάσης, ήτοι επί της ανάλωσης ενός υποθετικού και όχι υπαρκτού, ως απαιτείται, αποταμιευτικού υπολοίπου.
- Κατηγορία:
- Δημοσιονομική Ευθύνη
- Πόθεν έσχες
Απόφαση 758/2025 Πρώτο Τμήμα
Έλεγχος περιουσιακής κατάστασης υπαλλήλου που δεν είναι υπόχρεος προς υποβολή δήλωσης περιουσιακής κατάστασης δυνάμει των ειδικών περί πόθεν έσχες νόμων, από το Σώμα Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης (άρθρο 2 παρ. 4 του ν. 3074/2002 όπως είχε διαμορφωθεί με το άρθρο 35 παρ. 3 του ν.
Έλεγχος περιουσιακής κατάστασης υπαλλήλου που δεν είναι υπόχρεος προς υποβολή δήλωσης περιουσιακής κατάστασης δυνάμει των ειδικών περί πόθεν έσχες νόμων, από το Σώμα Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης (άρθρο 2 παρ. 4 του ν. 3074/2002 όπως είχε διαμορφωθεί με το άρθρο 35 παρ. 3 του ν. 3731/2008). Αίτηση του Γενικού Επιτρόπου της Επικρατείας, κατόπιν σχετικής εκθέσεως ελέγχου του ΣΕΕΔΔ, εις βάρος υπαλλήλου που υπεβλήθη σε καθεστώς δημόσιας λογοδοσίας και ευθύνης κατά τα ανωτέρω, η οποία περιορίζεται στη διαπίστωση αδικαιολόγητης αύξησης της περιουσίας, χωρίς όμως να αναζητεί και χωρίς να αποδεικνύει την αιτιώδη σχέση μεταξύ της αύξησης αυτής και των δημοσίων καθηκόντων του τελευταίου ή την προέλευση αυτής από δραστηριότητες και εν γένει συναλλαγές αυτού κατά κατάχρηση της υπηρεσιακής του θέσης και ιδιότητας εις βάρος και επί ζημία του Δημοσίου, παρίσταται εξ αυτού και μόνου του λόγου απορριπτέα ως νόμω αβάσιμη, μη εφαρμοζομένου του – θεμελιούμενου στις περί πόθεν έσχες διατάξεις για τους υποχρέους – μαχητού τεκμηρίου. Μειοψηφία. Οι διατάξεις του ν.3213/2003 ερμηνεύονται και εφαρμόζονται ενιαία ως προς όλους, υπόχρεους και μη, υπό την έννοια ότι ισχύει για όλους το μαχητό τεκμήριο. Η υπό κρίση αίτηση, που υιοθετεί εξ ολοκλήρου τις σαφείς και συγκεκριμένες διαπιστώσεις του ελέγχου, φέρει το αναγκαίο κατά νόμο περιεχόμενο και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική.
- Κατηγορία:
- Δημοσιονομική Ευθύνη
- Πόθεν έσχες
Απόφαση 757/2025 Πρώτο Τμήμα
Η προσβαλλόμενη απόφαση του ασκούντος καθήκοντα Συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου με την οποία επιβλήθηκε στους εκκαλούντες, μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του οικείου ιδρύματος διοικητικό χρηματικό πρόστιμο, βάσει του άρθρου 71 παρ. 2 του ν.
Η προσβαλλόμενη απόφαση του ασκούντος καθήκοντα Συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου με την οποία επιβλήθηκε στους εκκαλούντες, μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του οικείου ιδρύματος διοικητικό χρηματικό πρόστιμο, βάσει του άρθρου 71 παρ. 2 του ν. 4182/2013, για παραβάσεις των σχετικών με τη λειτουργία του ιδρύματος νομοθετημάτων (α.ν. 2039/1939 και 4182/2013), δεν αποτελεί πράξη καταλογισμού για έλλειμμα ή ζημία, η οποία προβλέπεται σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 32 και 102 παρ. 3 του α.ν. 2039/1939 καθώς και 31 παρ. 4 και 5 και 60 παρ.3 του ν. 4182/2013, δεν υπόκειται στο ένδικο βοήθημα της έφεσης ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1 περιπτ. λ του ν. 4129/2013 και 8 παρ.2 περιπτ. γ του ν. 4820/2021 αλλά δημιουργεί διοικητική διαφορά ουσίας, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 66 παρ. 1 του ν. 4055/2012, η οποία υπάγεται στη δικαιοδοσία του κατά τόπο αρμοδίου Διοικητικού Πρωτοδικείου. Παραπομπή στο αρμόδιο Διοικητικό Πρωτοδικείο .
Απόφαση 711/2025 Τέταρτο Τμήμα
Αγωγή συνταξιούχου πρώην ιατρού του Ε.Σ.Υ. για διαφορές συντάξεων, που θα λάμβανε κατά τα έτη 2014-2016, εάν δεν μειωνόταν η σύνταξή του κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της περίπτωσης 27 της υποπαρ. Γ.1 της παρ. Γ του άρθρου πρώτου του ν.
Αγωγή συνταξιούχου πρώην ιατρού του Ε.Σ.Υ. για διαφορές συντάξεων, που θα λάμβανε κατά τα έτη 2014-2016, εάν δεν μειωνόταν η σύνταξή του κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της περίπτωσης 27 της υποπαρ. Γ.1 της παρ. Γ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 πλέον διαφοράς επιδόματος εξομάλυνσης για το ίδιο χρονικό διάστημα, δοθέντος ότι σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά με την 7412/2015 απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η αναπροσαρμογή της σύνταξης του ενάγοντος, με βάση τις ανωτέρω διατάξεις, αντίκειται σε υπέρτερης τυπικής ισχύος κανόνες. Νόμω βάσιμη η αξίωση από 1.1.2014 έως και 12.11.2014. Απορριπτέα η αγωγή για το χρονικό διάστημα από 13.11.2014 έως 11.5.2016 (υπαγωγή στον ν. 4387/2016), διότι μετά τον ν. 4575/2018 και την κατ’ εξουσιοδότηση των διατάξεων του άρθρου 15 αυτού εκδοθείσα 170285/0092/5.12.2018 Κ.Υ.Α., δεν υφίσταται παράνομη πράξη του Ελληνικού Δημοσίου που να δημιουργεί δικαίωμα αποζημίωσης των συνταξιούχων ιατρών του ΕΣΥ ειδικώς για το διάστημα αυτό, για το οποίο με την προαναφερθείσα Κ.Υ.Α. ρυθμίστηκε κατά τρόπο δεσμευτικό η ικανοποίηση όλων των σχετικών αξιώσεων και έγινε εφάπαξ καταβολή των δικαιούμενων διαφορών. Στο πλαίσιο της κατά τα ανωτέρω ρύθμισης και εν όψει του ότι η αξίωση για την καταβολή τόκων επιδικίας προϋποθέτει, ένεκα της παρεπόμενης φύσης της, την ύπαρξη κύριας οφειλής, δεν οφείλονται και άρα δεν συνυπολογίζονται τόκοι επί του ως άνω καταβληθέντος ποσού. Νόμω αβάσιμη η αγωγή και για το διάστημα από 12.5.2016 και εφεξής, δοθέντος ότι οι σχετικές αξιώσεις δεν δύνανται να εξικνούνται σε χρόνο μεταγενέστερο της έναρξης ισχύος του ν. 4387/2016, με τον οποίο (σύμφωνα με τη 1975/2021 απόφαση της Ολομέλειας) συντελείται εφεξής νέα πρωτογενής ρύθμιση ως προς τον υπολογισμό των συντάξεων, σύμφωνα με την οποία ενσωματώνεται, ως αριθμητικό μέγεθος, το ύψος στο οποίο αυτές ανέρχονταν κατά την 31.12.2014. Οι επίδικες αξιώσεις υπόκεινται σε πενταετή παραγραφή, αφού δεν αφορούν απλώς στην εκτέλεση και πληρωμή ήδη κανονισθείσας σύνταξης, αλλά σε αναπροσαρμογή και επανακαθορισμό της κανονισθείσας μηνιαίας σύνταξης, μετά από την έκδοση σχετικής πράξης με βάση τις ανωτέρω διατάξεις.
- Κατηγορία:
- Συνταξιοδοτικές διαφορές
- Πολιτικοί συνταξιούχοι
