Δημοσιονομική διόρθωση και καταλογισμός σε βάρος Συνεταιρισμού. Παραμερίζεται ο εθνικός κανόνας δικαίου, λόγω αδυναμίας της σύμφωνης με το ενωσιακό δίκαιο ερμηνείας αυτού. Εφαρμογή του ενωσιακού δικαίου ως προς την εκκίνηση της προθεσμίας παραγραφής για παραβάσεις με διαρκή χαρακτήρα. Χρονικό σημείο εκκίνησης της παραγραφής είναι η παύση της παρατυπίας και όχι η διαπίστωση αυτής.  Μειοψηφία.
Συνεταιρισμός σε βάρος του οποίου επιβλήθηκε δημοσιονομική διόρθωση για διαρκείς παρατυπίες που αφορούν την τήρηση των μακροχρόνιων επί πενταετία δεσμεύσεών του από την ένταξή του στο πρόγραμμα. 
Εφαρμογή του ενωσιακού κανόνα περί εκκίνησης της προθεσμίας παραγραφής από την παύση των διαρκών παρατυπιών και όχι από την διαπίστωση αυτών. Αδύνατη η εφαρμογή του εθνικού κανόνα, με σύμφωνη κατά το ενωσιακό δίκαιο ερμηνεία,  περί εκκίνησης της προθεσμίας παραγραφής από την διαπίστωση της παρατυπίας, καθώς καταλήγει σε  contralegem ερμηνεία. Ο κανονισμός προβλέπει τα οκτώ έτη ως τον διπλάσιο απώτατο χρόνο περί παραγραφής της δίωξης, από την παύση της παρατυπίας. Στην υπό κρίση περίπτωση  ο καταλογισμός έγινε εννέα έτη μετά τη λήξη του χρόνου τήρησης των δεσμεύσεων. Η έναρξη της προθεσμίας παραγραφής εκκίνησε από την επομένη της ημερομηνίας αυτής και συμπληρώθηκε στο διπλάσιο του προβλεπόμενου από τον Κανονισμό χρόνου παραγραφής, ήτοι μετά την πάροδο 8 ετών.  Μη νόμιμος ο καταλογισμός. Μειοψηφία. Δεν υφίσταται αντίθεση μεταξύ του ενωσιακού και του εθνικού κανόνα, καθώς η εθνική ρύθμιση προβλέπει επιφύλαξη υπέρ του κοινοτικού δικαίου ως προς την έναρξη της παραγραφής. Κατά τον Κανονισμό, εφαρμόζεται η μεγαλύτερη εθνική προθεσμία, εάν υπάρχει, επομένως είναι νόμιμος ο καταλογισμός εντός της δεκαετίας από την λήξη της τήρησης των δεσμεύσεων.  

Κατηγορία:
• Δημοσιονομική Ευθύνη
• Δημοσιονομικές διορθώσεις

Κατεβάστε το αρχείο

Καταλογισμός ιατρού χειρουργού για την αποκατάσταση κατ’ αναγωγή έμμεσης θετικής ζημίας που φέρεται ότι προξένησε στο νοσοκομείο από βαρεία αμέλεια κατά την εκτέλεση των υπηρεσιακών, ιατρικών του καθηκόντων. Στη συγκεκριμένη υπόθεση ασθενής προσήλθε σε νοσοκομείο παραπονούμενος για ιδιαίτερο άλγος στην κοιλιακή χώρα. Κατόπιν υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης χολυδόχου κύστεως. Μετά την ολοκλήρωση της επέμβασης ο ασθενής παρουσίασε επιπλοκές οι οποίες προκλήθηκαν λόγω εσφαλμένης εκτίμησης από τον θεράποντα ιατρό της κατάστασης της υγείας του και της φαρμακευτικής αγωγής που ήδη λάμβανε, παρά το γεγονός ότι τα στοιχεία αυτά γνωστοποιήθηκαν σε αυτόν, και λόγω πλημμελούς εκτέλεσης του χειρουργείου. Στη συνέχεια, λόγω της μη ανταπόκρισης του ασθενούς στην εφαρμοζόμενη θεραπεία, αυτός διακομίστηκε σε κεντρικό νοσοκομείο όπου αντιμετωπίστηκαν οι επιπλοκές. Κατόπιν, ο ασθενής άσκησε αγωγή εναντίον του νοσοκομείου και το αρμόδιο Δικαστήριο διέταξε διενέργεια πραγματογνωμοσύνης το πόρισμα της οποίας κατέδειξε ότι οι επιπλοκές της υγείας του ασθενούς προκλήθηκαν εξ’ ολοκλήρου λόγω της πλημμελούς άσκησης των καθηκόντων του θεράποντος ιατρού. Μετά την επιδίκαση της αποζημίωσης στον ασθενή από τα αρμόδια Διοικητικά Δικαστήρια και την πληρωμή αυτής, ο Γενικός Επίτροπος της Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο άσκησε Αίτηση Καταλογισμού εναντίον του ιατρού. Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι υφίσταται αιτιώδης συνάφεια μεταξύ των ενεργειών του ιατρού και της επελθούσας διαταραχής της υγείας του ασθενούς, ενώ, περαιτέρω, κρίθηκε ότι ο ιατρός επέδειξε βαρεία αμέλεια κατά την άσκηση των ιατρικών του καθηκόντων, καθώς δεν εκτέλεσε de lege artis τη χειρουργική επέμβαση, ενώ, και το σύνολο του χειρισμού του συγκεκριμένου ιατρικού περιστατικού έτυχε αντιμετώπισης που παρουσίαζε ασυνήθιστη απόκλιση από αυτόν που θα επεδείκνυε ο μέσος συνετός ιατρός της οικείας κατηγορίας. Ο καταλογισμός προσδιορίστηκε στο σύνολο της έμμεσης θετικής ζημίας του νοσοκομείου λόγω της οικονομικής κατάστασης του ιατρού και του βαθμού πταίσματος του, ο οποίος εξικνούται μέχρι του βαθμού της βαρείας αμέλειας.

Κατηγορία:
• Δημοσιονομική Ευθύνη
• Αστική ευθύνη

Κατεβάστε το αρχείο

Η διάταξη του άρθρου 242 παρ. 1 του ν. 3463/2006 (Α΄ 114) δεν τυγχάνει εφαρμογής επί των δημοτικών νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου με την επωνυμία «Σχολικές Επιτροπές», τα οποία λειτουργούσαν μέχρι τις 29.6.2024, και όσων εξ αυτών εξακολουθούν να λειτουργούν από 30.6.2024 και εξής, δυνάμει του άρθρου 28 παρ. 5 του ν. 5056/2023, μη νομίμως δε λαμβάνεται απόφαση περί καταβολής εξόδων παράστασης στους προέδρους και αντιπροέδρους διοικητικών συμβουλίων των εν λόγω επιτροπών. Συνεπώς, δεν διέπονται από τις διατάξεις των άρθρων 239 έως 242 του ΚΔΚ, που αφορούν στα λοιπά δημοτικά νομικά πρόσωπα, αλλά αποκλειστικά από αυτές των άρθρων 5 του ν. 1894/1990 και 243 του ΚΔΚ, σε συνδυασμό με αυτές των άρθρων 103 του ν. 3852/2010 και ήδη 27, 28, 30 και 31 του ν. 5056/2023. Ειδικότερα δε, το ανωτέρω άρθρο δεν τυγχάνει εφαρμογής στην περίπτωση των σχολικών επιτροπών, καθώς αυτές διέπονται αποκλειστικά από τις ανωτέρω διατάξεις, οι οποίες, αφενός μεν δεν παραπέμπουν στο άρθρο αυτό, αφετέρου δε ουδόλως προβλέπουν την καταβολή εξόδων παράστασης στα ανωτέρω πρόσωπα. Αποτελούν ιδιαίτερη κατηγορία δημοτικών νομικών προσώπων, η οποία διέπεται από ειδικό ρυθμιστικό πλαίσιο, αυτοτελές σε σχέση με αυτό που εφαρμόζεται για τα λοιπά δημοτικά νομικά πρόσωπα, ενόψει δε της ειδικότητάς του, για όσα θέματα δεν ορίζονται σε αυτό, δεν δύναται να εφαρμοστεί (ούτε αναλογικά) το γενικό πλαίσιο που διέπει τα δημοτικά νομικά πρόσωπα, άνευ σαφούς πρόβλεψης ή ρητής παραπομπής σε σχετική διάταξη του πλαισίου αυτού, σε κάθε δε περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η καταβολή εξόδων παράστασης συνέχεται αναγκαίως με την εύρυθμη λειτουργία των οργάνων τους (διοικητικού συμβουλίου), ώστε να θεωρείται συμπληρωματικώς εφαρμοστέα και η διάταξη του άρθρου 242 παρ. 1 του ΚΔΚ, προς πλήρωση υποτιθέμενου ρυθμιστικού κενού στις διατάξεις του άρθρου 243 του ίδιου Κώδικα. Μειοψηφία: Με ρητή πρόβλεψη του άρθρου 243 του ν. 3463/2006, οι Σχολικές Επιτροπές διέπονται τόσο από τις διατάξεις του άρθρου 5 του ν. 1894/1990 όσο και από τις διατάξεις του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων.

Κατηγορία:
• Δημοσιονομική Ευθύνη
• Αχρεωστήτως λαβόντες

Κατεβάστε το αρχείο

​Αναίρεση. Ακυρότητα παράστασης δικηγόρου παρ’ Εφέταις στην Ολομέλεια. Ερμηνεία δικονομικών κανόνων. Προθεσμία άσκησης αίτησης αναίρεσης. Ακυρότητα επίδοσης αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης. Για τη συνταξιοδότηση των υπαλλήλων της Βουλής που θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα μέχρι 31.12.2010 και εξέρχονται της υπηρεσίας πριν από την έναρξη εφαρμογής του ν. 4111/2013 (1.1.2013), εφαρμόζεται το ισχύον έως τις 21.7.2010 (ημερομηνία έναρξης ισχύος του άρθρου 15 παρ. 2 του ν. 3865/2010) συνταξιοδοτικό καθεστώς που καθορίζεται από τις συνταξιοδοτικές διατάξεις του Κανονισμού της Βουλής και τις διατάξεις στις οποίες αυτός παραπέμπει. Για τον υπολογισμό του συντάξιμου μισθού των υπαλλήλων αυτών, λαμβάνονται υπόψη, πλην άλλων, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της παρ. 2α του άρθρου 1 του ν. 4024/2011, οι συντάξιμες αποδοχές τους, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί στις 31.10.2011. Τούτο διότι, μετά την ενσωμάτωση, με την παρ. 1 του άρθρου 8 της 11559/7627/2011 απόφασης της Βουλής, που ισχύει από 1.11.2011, των διατάξεων της παρ. 2α του άρθρου 1 του ν. 4024/2011 στην παρ. 4 του άρθρου 94 (πρώην 88) του Κανονισμού της Βουλής που ρυθμίζει τον βασικό μισθό, που ως μέγεθος συγκαθορίζει τις αποδοχές που λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό της σύνταξης, οι διατάξεις αυτές κατέστησαν εφαρμοστέες για όλους τους υπαλλήλους που αποχωρούν μετά την ημερομηνία αυτή, ανεξαρτήτως του χρόνου θεμελίωσης του συνταξιοδοτικού δικαιώματός τους, ήτοι και για εκείνους που θεμελίωσαν συνταξιοδοτικό δικαίωμα μέχρι 31.12.2010. Επί των αποδοχών αυτών της 31.10.2011 -και όχι επί των αυξημένων αποδοχών που ελάμβαναν βάσει του νέου μισθολογίου κατά τον τελευταίο πριν από την αποχώρησή τους μήνα- θα εφαρμοστεί η ως άνω προσαύξηση κατά 15% του άρθρου 88 παρ. 4 (ήδη άρθρου 94) του Κανονισμού της Βουλής, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στις διατάξεις αυτές. Η εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 1 παρ. 2α του ν. 4024/2011 δεν αντιβαίνει στις προστατευτικές για την περιουσία της ήδη αναιρεσείουσας διατάξεις του άρθρου 17 του Συντάγματος και του άρθρου 1 του πρώτου Προσθέτου πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ ή στις αρχές της αναλογικότητας και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης. Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.
Διατάξεις: άρθρα 88 (ήδη 94) και 115 (ήδη 121) του Κανονισμού της Βουλής, άρθρο 15 παρ. 2 του ν. 3865/2010, άρθρο 1 παρ. 2α του ν. 4024/2011, άρθρο 1 παρ. 1 του ν. 4111/2013

Κατηγορία:
• Συνταξιοδοτικές διαφορές
• Πολιτικοί συνταξιούχοι

Κατεβάστε το αρχείο

​Αναίρεση. Ακυρότητα παράστασης δικηγόρου παρ’ Εφέταις στην Ολομέλεια. Ερμηνεία δικονομικών κανόνων. Προθεσμία άσκησης αίτησης αναίρεσης. Ακυρότητα επίδοσης αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης. Για τη συνταξιοδότηση των υπαλλήλων της Βουλής που θεμελιώνουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα μέχρι 31.12.2010 και εξέρχονται της υπηρεσίας πριν από την έναρξη εφαρμογής του ν. 4111/2013 (1.1.2013), εφαρμόζεται το ισχύον έως τις 21.7.2010 (ημερομηνία έναρξης ισχύος του άρθρου 15 παρ. 2 του ν. 3865/2010) συνταξιοδοτικό καθεστώς που καθορίζεται από τις συνταξιοδοτικές διατάξεις του Κανονισμού της Βουλής και τις διατάξεις στις οποίες αυτός παραπέμπει. Για τον υπολογισμό του συντάξιμου μισθού των υπαλλήλων αυτών, λαμβάνονται υπόψη, πλην άλλων, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της παρ. 2α του άρθρου 1 του ν. 4024/2011, οι συντάξιμες αποδοχές τους, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί στις 31.10.2011. Τούτο διότι, μετά την ενσωμάτωση, με την παρ. 1 του άρθρου 8 της 11559/7627/2011 απόφασης της Βουλής, που ισχύει από 1.11.2011, των διατάξεων της παρ. 2α του άρθρου 1 του ν. 4024/2011 στην παρ. 4 του άρθρου 94 (πρώην 88) του Κανονισμού της Βουλής που ρυθμίζει τον βασικό μισθό, που ως μέγεθος συγκαθορίζει τις αποδοχές που λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό της σύνταξης, οι διατάξεις αυτές κατέστησαν εφαρμοστέες για όλους τους υπαλλήλους που αποχωρούν μετά την ημερομηνία αυτή, ανεξαρτήτως του χρόνου θεμελίωσης του συνταξιοδοτικού δικαιώματός τους, ήτοι και για εκείνους που θεμελίωσαν συνταξιοδοτικό δικαίωμα μέχρι 31.12.2010. Επί των αποδοχών αυτών της 31.10.2011 -και όχι επί των αυξημένων αποδοχών που ελάμβαναν βάσει του νέου μισθολογίου κατά τον τελευταίο πριν από την αποχώρησή τους μήνα- θα εφαρμοστεί η ως άνω προσαύξηση κατά 15% του άρθρου 88 παρ. 4 (ήδη άρθρου 94) του Κανονισμού της Βουλής, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στις διατάξεις αυτές. Η εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 1 παρ. 2α του ν. 4024/2011 δεν αντιβαίνει στις προστατευτικές για την περιουσία της ήδη αναιρεσείουσας διατάξεις του άρθρου 17 του Συντάγματος και του άρθρου 1 του πρώτου Προσθέτου πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ ή στις αρχές της αναλογικότητας και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης. Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης.
Διατάξεις: άρθρα 88 (ήδη 94) και 115 (ήδη 121) του Κανονισμού της Βουλής, άρθρο 15 παρ. 2 του ν. 3865/2010, άρθρο 1 παρ. 2α του ν. 4024/2011, άρθρο 1 παρ. 1 του ν. 4111/2013

Κατηγορία:
• Συνταξιοδοτικές διαφορές

Κατεβάστε το αρχείο

Προσφυγές ανάκλησης. Προϋποθέσεις θεμελίωσης εννόμου συμφέροντος παρεμβαίνοντος. Κριτήρια τεχνικής και επαγγελματικής ικανότητας των υποψηφίων. Τυχόν περιορισμοί ως προς την πρόσβαση των οικονομικών φορέων στον διαγωνισμό πρέπει να δικαιολογούνται από επιτακτικό λόγο δημοσίου συμφέροντος και να αποδεικνύεται ότι ο σκοπός, για τον οποίο θεσπίστηκαν, δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί εξίσου αποτελεσματικά με λιγότερο περιοριστικούς για την ανάπτυξη του ανταγωνισμού όρους. Ορθώς με την προσβαλλομένη έγινε δεκτό ότι η απαίτηση του άρθρου 2.2.6.1 της διακήρυξης η τεχνική και επαγγελματική ικανότητα των υποψηφίων αναδόχων να κρίνεται βάσει της προσκόμισης από αυτούς έξι εκτελεσθεισών εντός χρονικού διαστήματος έξι και πλέον ετών συμβάσεων, αθροιστικού ποσού τουλάχιστον στο ήμισυ της προϋπολογισθείσας δαπάνης, κάθε μία εκ των οποίων να περιλαμβάνει την προμήθεια και διανομή τουλάχιστον δύο ή έξι, κατά περίπτωση, εκ των περιγραφόμενων συναφών ειδών, σε τουλάχιστον τρεις χιλιάδες ωφελούμενους και σε ποσοστό τουλάχιστον 25% σε αξία ή ποσότητα των αντίστοιχων ειδών της ελεγχόμενης συμφωνίας-πλαίσιο, είναι υπέρμετρα περιοριστική. Κρίση ότι με το επίμαχο άρθρο της διακήρυξης εγκαθιδρύεται ένα σχήμα απόδειξης της απαιτούμενης εμπειρίας που είναι δυσανάλογα περιοριστικό, χωρίς να αποδεικνύεται η αναγκαιότητα θέσπισης αυτού από τα έγγραφα της σύμβασης ούτε, όμως, και από το περιεχόμενο των ένδικων προσφυγών. Εξάλλου, η διεύρυνση του αντικειμένου της ελεγχόμενης συμφωνίας-πλαίσιο δεν τυγχάνει ποιοτικώς και ποσοτικώς τόσο ουσιώδης ώστε να δικαιολογεί τη διαφοροποίηση προς το αυστηρότερο στα κριτήρια επιλογής. Άλλωστε, η προσφυγή των υποψηφίων αναδόχων στις ικανότητες τρίτων ουδόλως δύναται να θεραπεύσει τη δυσαναλογία του τεθέντος κριτηρίου, καθώς αυτή κρίνεται αυτοτελώς και όχι σε συνάρτηση με το ότι η διακήρυξη προβλέπει τη στήριξη στις ικανότητες τρίτων. Ούτε ασκεί οποιαδήποτε επιρροή η εμπλοκή των διαχειριστικών αρχών ή των ενδιάμεσων φορέων διαχείρισης, καθώς ο έλεγχος αυτών δεν υποκαθιστά την ελεγκτική αρμοδιότητα των δικαιοδοτικών οργάνων. Απορρίπτει τις συνεκδικαζόμενες προσφυγές και την υπέρ της πρώτης προσφυγής ασκηθείσα παρέμβαση. Δεν ανακαλεί την 22/2025 πράξη του ΣΤ΄ Κλιμακίου.

Κατηγορία:
• Προσυμβατικός έλεγχος
• Προμήθειες

Κατεβάστε το αρχείο

Ατομική επιχείρηση, έλαβε εικονικά φορολογικά στοιχεία από επιχειρήσεις που δεν υπήρχαν και εισέπραξε, χωρίς να το δικαιούται, πάνω από ένα εκατομμύριο ευρώ από την επιστροφή Φ.Π.Α. Το ποσό συνιστά έλλειμμα, για το οποίο καταλογίζεται και ο συνευθυνόμενος, που ως αναπληρωτής Προϊστάμενος Δ.Ο.Υ, συνυπέγραψε τις αποφάσεις επιστροφής Φ.Π.Α., δίχως προηγούμενο έλεγχο. Ο τελευταίος έπασχε από ατροφία εγκεφάλου κατά τον χρόνο δημιουργίας του ελλείμματος και κρίθηκε ότι δεν βαρύνεται με κάποια μορφής υπαιτιότητα.  Δεκτές οι εφέσεις των δικαιοπαρόχων του, ακυρώνει τις καταλογιστικές πράξεις.

Κατηγορία:
• Δημοσιονομική Ευθύνη
• Υπόλογοι, Συνυπεύθυνοι

Κατεβάστε το αρχείο

Προσφυγές ανάκλησης κατά πράξης του ΣΤ΄ Κλιμακίου, με την οποία κρίθηκε ότι κωλύεται η υπογραφή σχεδίου συμφωνίας-πλαίσιο μεταξύ Περιφέρειας και αναδόχου για τις ανάγκες του προγράμματος αντιμετώπισης της υλικής στέρησης απόρων. Για την παραδοχή εννόμου συμφέροντος για την άσκηση παρέμβασης δεν αρκεί το γενικό ενδιαφέρον ορισμένου ν.π.δ.δ. για την έκβαση διαφοράς προσυμβατικού ελέγχου, ακόμα και αν το ν.π.δ.δ. αυτό ασκεί αρμοδιότητες διαχείρισης στο πλαίσιο του προγράμματος χρηματοδότησης της ελεγχόμενης συμφωνίας-πλαίσιο. Άρθρα 18 και 75 ν. 4412/2016. Εξισορρόπηση μεταξύ του στόχου του ενωσιακού νομοθέτη για διασφάλιση της δημιουργίας συνθηκών πραγματικού ανταγωνισμού και της ανάγκης προστασίας των συμφερόντων της αναθέτουσας αρχής και, κατ’ επέκταση, του δημοσίου συμφέροντος με τη βέλτιστη χρήση των δημοσίων πόρων, για την απόκτηση έργων, αγαθών ή υπηρεσιών ποιότητας. Ορθώς με την προσβαλλομένη έγινε δεκτό ότι η απαίτηση του άρθρου 2.2.6.1 της διακήρυξης η τεχνική και επαγγελματική ικανότητα των υποψηφίων αναδόχων να κρίνεται βάσει της προσκόμισης από αυτούς έξι εκτελεσθεισών εντός χρονικού διαστήματος έξι και πλέον ετών συμβάσεων, αθροιστικού ποσού ανερχομένου τουλάχιστον στο ήμισυ της προϋπολογισθείσας δαπάνης (ήτοι περί τα 13,6 εκατομμύρια ευρώ), κάθε μία εκ των οποίων να περιλαμβάνει την προμήθεια και διανομή τουλάχιστον δύο ή έξι, κατά περίπτωση, εκ των περιγραφόμενων συναφών ειδών, σε τουλάχιστον τρεις χιλιάδες ωφελούμενους και σε ποσοστό τουλάχιστον 25% σε αξία ή ποσότητα των αντίστοιχων ειδών της ελεγχόμενης συμφωνίας πλαίσιο, είναι υπέρμετρα περιοριστική. Οι τιθέμενες απαιτήσεις πρέπει να συνδέονται και να τελούν σε αναλογία προς το αντικείμενο της υπό ανάθεση σύμβασης και τον επιδιωκόμενο σκοπό και να μη συνεπάγονται μη νόμιμο περιορισμό του ανταγωνισμού και της ίσης μεταχείρισης των οικονομικών φορέων. Απορρίπτει προσφυγές και παρέμβαση.

Κατηγορία:
• Προσυμβατικός έλεγχος
• Υπηρεσίες

Κατεβάστε το αρχείο

​Προσφυγή ανάκλησης. Σε περίπτωση κατά την οποία έλαβε χώρα  διάλυση της αρχικής σύμβασης κατ’ άρθρο 160 παρ. 2 περ. β΄ του ν. 4412/2016 και η αναθέτουσα αρχή αποφάσισε την ολοκλήρωση του έργου, εφαρμοστέα ήταν η διαδικασία που προβλέπεται στην παρ. 13 του άρθρου 161 του ίδιου νόμου, με πρόσκληση του δεύτερου και τρίτου μειοδότη της αρχικής σύμβασης και, σε περίπτωση άρνησης αυτών με προσφυγή στην ανοιχτή δημοπρασία ή σε διαπραγμάτευση. Συνεπώς, για να ολοκληρωθεί το έργο με τη διαδικασία της διαπραγμάτευσης, δεν απαιτείτο να κηρυχθεί έκπτωτος ο αρχικός ανάδοχος, αλλά αρκούσε εκτελεστή πράξη περί διάλυσης  της εργολαβίας με υπαιτιότητα του κυρίου του έργου, μη ασκούσης επιρροής της δικαστικής προσβολής αυτής. Συνδρομή προϋποθέσεων της διάταξης της περ. γ΄ της παρ. 2 του άρθρου 32 του ν. 4412/2016, ήτοι εν προκειμένω διάλυση της αρχικής σύμβασης του έργου, μετά τη διενέργεια της αρχικής διαγωνιστικής διαδικασίας, αλλά και της αδυναμία ολοκλήρωσης αυτού με κάποιον από τους επόμενους κατά σειρά μειοδοσίας υποψήφιους και ύπαρξη γεγονότων  το οποία, αντικειμενικά και σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, δεν θα μπορούσαν να είχαν προβλεφθεί και αντιμετωπιστεί από την αναθέτουσα αρχή και δεν ανάγονται στη σφαίρα ευθύνης της τελευταίας. Επιπλέον, η ανάγκη για ολοκλήρωση της διαλυθείσας αρχικής εργολαβίας συνιστά, λαμβανομένων υπόψη των πραγματικών περιστατικών της συγκεκριμένης υπόθεσης, κατεπείγουσα ανάγκη, η ικανοποίηση της οποίας δικαιολογεί την ανάθεση του έργου με την εν λόγω διαδικασία. Δέχεται την προσφυγή ανάκλησης και την υπέρ αυτής ασκηθείσα παρέμβαση. Ανακαλεί την Πράξη της Υπηρεσίας Επιτρόπου.

Κατηγορία:
• Προσυμβατικός έλεγχος
• Υπηρεσίες

Κατεβάστε το αρχείο

Έφεση στρατιωτικού συνταξιούχου με βαθμό συνταξιοδότησης Ταγματάρχη κατά της πράξης κανονισμού σύνταξης. Δεκτή εν μέρει η έφεση  διότι στις περιπτώσεις που οι αποδοχές ενέργειας είναι μεσαίου ύψους, το αριθμητικό ποσοστό αναλογίας μεταξύ σύνταξης και αποδοχών ενεργείας του, πέραν του οποίου, κατά τρόπο κατάδηλο, η αναλογία παύει να είναι εύλογη, πρέπει να προσδιοριστεί σε 45% και  όχι  η σύνταξη να υπολείπεται των αποδοχών ενεργείας του ,κατά ποσοστό 60,14% όπως όριζε η προσβαλλόμενη πράξη. Ακύρωση πράξης, αναπομπή στον ΕΦΚΑ για κανονισμό σύνταξης μη υπολειπόμενης ποσοστού 45% επί των τελευταίων αποδοχών ενεργείας του.
 

Κατηγορία:
• Συνταξιοδοτικές διαφορές
• Στρατιωτικοί συνταξιούχοι

Κατεβάστε το αρχείο