Η επιβολή ποσού ανάκτησης χρηματοδότησης μη κερδοσκοπικού σωματείου είναι μη νόμιμη κατά το σκέλος της επιβολής τόκων υπερημερίας επί του κεφαλαίου λόγω πολύχρονης αδράνειας της Υπηρεσίας Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας να ασκήσει την απαιτούμενη εκ μέρους της εποπτεία ως προς την υλοποίηση του χρηματοδοτηθέντος προγράμματος. Η υπόμνηση υποβολής της τελικής απολογιστικής έκθεσης του προγράμματος και του τελικού οικονομικού απολογισμού μαζί με τα αναγκαία δικαιολογητικά, έλαβε χώρα έξι χρόνια μετά τη λήξη των συμβατικών υποχρεώσεων και ο καταλογισμός έντεκα χρόνια μετά τη λήξη των συμβατικών υποχρεώσεων με αποτέλεσμα το σωματείο να επιβαρυνθεί με τόκους, ύψους μεγαλύτερου του ποσού της καταβληθείσας χρηματοδότησης. Δεκτή η αναίρεση, μεταρρυθμίζεται η αρχική πράξη. 

Κατηγορία:
• Δημοσιονομική Ευθύνη
• Δημοσιονομικές διορθώσεις

Κατεβάστε το αρχείο

Αίτηση αναίρεσης κατά απόφασης του VII Τμήματος που έκανε εν μέρει δεκτή έφεση της ήδη αναιρεσείουσας κατά απόφασης οικονομικών επιθεωρητών, με την οποία καταλογίστηκε η αναιρεσείουσα ως αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου δημοτικής επιχείρησης, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με άλλα πρόσωπα, προς αποκατάσταση ζημίας που προκλήθηκε στην περιουσία της επιχείρησης. Δυνατότητα των Δήμων να επιλέγουν τη μορφή της αμιγούς δημοτικής επιχείρησης ως οργανωτικό σχήμα προς επίτευξη των νόμιμων σκοπών τους. Η αμιγής δημοτική επιχείρηση συνιστά διακριτό κεφάλαιο, όπως διακριτή είναι, έναντι της περιουσίας του Δήμου, και η δημοτική περιουσία που διατίθεται στην επιχείρηση για την εξυπηρέτηση δημοτικού σκοπού και την πραγματοποίηση εσόδων. Eν όψει της προέλευσης της περιουσίας της επιχείρησης, των δικαιωμάτων του Δήμου επί της περιουσίας αυτής, του δημόσιου σκοπού που κατά νόμο επιτελεί αλλά και του νομικού καθεστώτος υπό το οποίο λειτουργεί, ιδίως δε του πλήρους διοικητικού ελέγχου που ασκεί επ’ αυτής το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου, η δημοτική επιχείρηση αποτελεί υπηρεσία του Δήμου με διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια και, συνεπώς, τα χρήματα και τα υλικά που διαχειρίζεται προς εκπλήρωση δημόσιου σκοπού δεν καθίστανται ιδιωτική περιουσία αυτής, αλλά διατηρούν τον χαρακτήρα τους ως δημόσιο χρήμα και περιουσία δημόσιου φορέα. Τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της δημοτικής επιχείρησης, φέρουν την ιδιότητα του διαχειριστή υπολόγου και, σε περίπτωση πρόκλησης ελλείμματος στη διαχείρισή της οφειλόμενου σε ενέργειές τους (δαπάνες που κείνται εκτός των καταστατικών σκοπών της), αυτό καταλογίζεται σε βάρος τους με πράξη του οικονομικού επιθεωρητή. Η ρύθμιση του άρθρου 39 παρ. 1 του ν. 4509/2017 περί δεκαετούς παραγραφής (αντί της μέχρι τότε ισχύουσας εικοσαετούς παραγραφής του άρθρου 249 ΑΚ) δεν καταλαμβάνει περιπτώσεις, όπως εν προκειμένω, στις οποίες η διαδικασία καταλογισμού είχε ολοκληρωθεί και είχε εκδοθεί καταλογιστική απόφαση πριν από την έναρξη ισχύος της διάταξης. Το τεκμήριο αθωότητας επιβάλλει στο δικαστήριο που επιλαμβάνεται μεταγενεστέρως, να μην καταλήγει σε κρίσεις και παραδοχές που θέτουν υπό αμφισβήτηση την ορθότητα της αθωωτικής ποινικής απόφασης, άμεσα ή έμμεσα. Αυτονόμηση της δημοσιονομικής δίκης έναντι της ποινικής υπό την έννοια ότι η δημοσιονομική ευθύνη για έλλειμμα που διαπιστώθηκε στην οικεία διαχείριση θεμελιώνεται σε διαφορετικές προϋποθέσεις, αυτοτελείς σε σχέση με αυτές της ποινικής ευθύνης, και επιδιώκει διαφορετικό σκοπό, ήτοι την αποκατάσταση του προκληθέντος ελλείμματος και όχι την τιμωρία του δράστη. Αναιρεί την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση για παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και αναπέμπει την υπόθεση στο Δεύτερο Τμήμα, δοθέντος ότι απαιτείται εκτίμηση πραγματικών περιστατικών της υπόθεσης. 

Κατηγορία:
• Δημοσιονομική Ευθύνη
• Δημοσιονομικές διορθώσεις

Κατεβάστε το αρχείο

Αίτηση καταλογισμού. Έλεγχος περιουσιακής κατάστασης, από το Σώμα Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης (άρθρο 2 του ν.3074/2002), μέλους επιτροπών προμηθειών και ανάθεσης έργων σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου που αποτελεί κατά τον κρίσιμο χρόνο δημόσια επιχείρηση ανήκουσα στο Ελληνικό Δημόσιο. Έκταση και χρονικό βάθος καταλογιστικής αρμοδιότητας Ελεγκτικού Συνεδρίου. Αδικαιολόγητο περιουσιακό όφελος αποτελούν τόσο το υπερβάλλον, μετά το συνυπολογισμό εσόδων - εξόδων του ελεγχομένου, πραγματικό αποταμιευτικό υπόλοιπο στο τέλος του έτους, όσο και οι άδηλης προέλευσης καταθέσεις χρηματικών ποσών σε τράπεζα ή άλλο πιστωτικό ίδρυμα, που επιφέρουν αύξηση της περιουσίας αυτού ή των μελών της οικογένειάς του, ανεξάρτητα μάλιστα από το εάν το σχετικό ποσό εξακολουθεί να υφίσταται ή όχι ως πραγματικό αποταμιευτικό υπόλοιπο στο τέλος του ελεγχόμενου έτους. Η επίκληση από τον ελεγχόμενο της «ανάλωσης κεφαλαίου» προηγουμένων χρήσεων δεν δύναται, χωρίς ταυτόχρονη απόδειξη της αποταμίευσης του κεφαλαίου αυτού, να ληφθεί υπόψη για τη δικαιολόγηση της δαπάνης αυτής ως προερχόμενης από εμφανείς και νόμιμες πηγές, αφού ερείδεται επί όλως υποθετικής βάσης, ήτοι επί της ανάλωσης ενός υποθετικού και όχι υπαρκτού, ως απαιτείται, αποταμιευτικού υπολοίπου.

Κατηγορία:
• Δημοσιονομική Ευθύνη
• Πόθεν έσχες

Κατεβάστε το αρχείο

 Έλεγχος περιουσιακής κατάστασης υπαλλήλου που δεν είναι υπόχρεος προς υποβολή δήλωσης περιουσιακής κατάστασης δυνάμει των ειδικών περί πόθεν έσχες νόμων, από το Σώμα Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης (άρθρο 2 παρ. 4 του ν. 3074/2002 όπως είχε διαμορφωθεί με το άρθρο 35 παρ. 3 του ν. 3731/2008). Αίτηση του Γενικού Επιτρόπου της Επικρατείας, κατόπιν σχετικής εκθέσεως ελέγχου του ΣΕΕΔΔ, εις βάρος υπαλλήλου που υπεβλήθη σε καθεστώς δημόσιας λογοδοσίας και ευθύνης κατά τα ανωτέρω, η οποία περιορίζεται στη διαπίστωση αδικαιολόγητης αύξησης της περιουσίας, χωρίς όμως να αναζητεί και χωρίς να αποδεικνύει την αιτιώδη σχέση μεταξύ της αύξησης αυτής και των δημοσίων καθηκόντων του τελευταίου ή την προέλευση αυτής από δραστηριότητες και εν γένει συναλλαγές αυτού κατά κατάχρηση της υπηρεσιακής του θέσης και ιδιότητας εις βάρος και επί ζημία του Δημοσίου, παρίσταται εξ αυτού και μόνου του λόγου απορριπτέα ως νόμω αβάσιμη, μη εφαρμοζομένου του – θεμελιούμενου στις περί πόθεν έσχες διατάξεις για τους υποχρέους – μαχητού τεκμηρίου. Μειοψηφία. Οι διατάξεις του ν.3213/2003 ερμηνεύονται και εφαρμόζονται ενιαία ως προς όλους, υπόχρεους και μη, υπό την έννοια ότι ισχύει για όλους το μαχητό τεκμήριο. Η υπό κρίση αίτηση, που υιοθετεί εξ ολοκλήρου τις σαφείς και συγκεκριμένες διαπιστώσεις του ελέγχου, φέρει το αναγκαίο κατά νόμο περιεχόμενο και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική.

Κατηγορία:
• Δημοσιονομική Ευθύνη
• Πόθεν έσχες

Κατεβάστε το αρχείο

Η προσβαλλόμενη απόφαση του ασκούντος καθήκοντα Συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου με την οποία επιβλήθηκε στους εκκαλούντες, μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του οικείου ιδρύματος διοικητικό χρηματικό πρόστιμο, βάσει του άρθρου 71 παρ. 2 του ν. 4182/2013,  για παραβάσεις των σχετικών με τη λειτουργία του ιδρύματος νομοθετημάτων (α.ν. 2039/1939 και 4182/2013), δεν αποτελεί πράξη καταλογισμού για έλλειμμα ή ζημία, η οποία προβλέπεται σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων  32 και 102 παρ. 3  του α.ν. 2039/1939 καθώς και 31 παρ. 4 και 5 και 60 παρ.3 του ν. 4182/2013, δεν υπόκειται στο ένδικο βοήθημα της έφεσης ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1 περιπτ. λ του ν. 4129/2013 και 8 παρ.2 περιπτ. γ του ν. 4820/2021 αλλά δημιουργεί διοικητική διαφορά ουσίας, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 66 παρ. 1 του ν. 4055/2012, η οποία υπάγεται στη δικαιοδοσία του κατά τόπο αρμοδίου Διοικητικού Πρωτοδικείου. Παραπομπή στο αρμόδιο Διοικητικό Πρωτοδικείο .

Κατηγορία:

Κατεβάστε το αρχείο

Αγωγή συνταξιούχου πρώην ιατρού του Ε.Σ.Υ. για διαφορές συντάξεων, που θα λάμβανε κατά τα έτη 2014-2016, εάν δεν μειωνόταν η σύνταξή του κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της περίπτωσης 27 της υποπαρ. Γ.1 της παρ. Γ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 πλέον διαφοράς επιδόματος εξομάλυνσης για το ίδιο χρονικό διάστημα, δοθέντος ότι σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά με την 7412/2015 απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η αναπροσαρμογή της σύνταξης του ενάγοντος, με βάση τις ανωτέρω διατάξεις, αντίκειται σε υπέρτερης τυπικής ισχύος κανόνες. Νόμω βάσιμη η αξίωση από 1.1.2014 έως και 12.11.2014. Απορριπτέα η αγωγή για το χρονικό διάστημα από 13.11.2014 έως 11.5.2016 (υπαγωγή στον ν. 4387/2016), διότι μετά τον ν. 4575/2018 και την κατ’ εξουσιοδότηση των διατάξεων του άρθρου 15 αυτού εκδοθείσα 170285/0092/5.12.2018 Κ.Υ.Α., δεν υφίσταται παράνομη πράξη του Ελληνικού Δημοσίου που να δημιουργεί δικαίωμα αποζημίωσης των συνταξιούχων ιατρών του ΕΣΥ ειδικώς για το διάστημα αυτό, για το οποίο με την προαναφερθείσα Κ.Υ.Α. ρυθμίστηκε κατά τρόπο δεσμευτικό η ικανοποίηση όλων των σχετικών αξιώσεων και έγινε εφάπαξ καταβολή των δικαιούμενων διαφορών. Στο πλαίσιο της κατά τα ανωτέρω ρύθμισης και εν όψει του ότι η αξίωση για την καταβολή τόκων επιδικίας προϋποθέτει, ένεκα της παρεπόμενης φύσης της, την ύπαρξη κύριας οφειλής, δεν οφείλονται και άρα δεν συνυπολογίζονται τόκοι επί του ως άνω καταβληθέντος ποσού. Νόμω αβάσιμη η αγωγή και για το διάστημα από 12.5.2016 και εφεξής, δοθέντος ότι οι σχετικές αξιώσεις δεν δύνανται να εξικνούνται σε χρόνο μεταγενέστερο της έναρξης ισχύος του ν. 4387/2016, με τον οποίο (σύμφωνα με τη 1975/2021 απόφαση της Ολομέλειας) συντελείται εφεξής νέα πρωτογενής ρύθμιση ως προς τον υπολογισμό των συντάξεων, σύμφωνα με την οποία ενσωματώνεται, ως αριθμητικό μέγεθος, το ύψος στο οποίο αυτές ανέρχονταν κατά την 31.12.2014. Οι επίδικες αξιώσεις υπόκεινται σε πενταετή παραγραφή, αφού δεν αφορούν απλώς στην εκτέλεση και πληρωμή ήδη κανονισθείσας σύνταξης, αλλά σε αναπροσαρμογή και επανακαθορισμό της κανονισθείσας μηνιαίας σύνταξης, μετά από την έκδοση σχετικής πράξης με βάση τις ανωτέρω διατάξεις.

Κατηγορία:
• Συνταξιοδοτικές διαφορές
• Πολιτικοί συνταξιούχοι

Κατεβάστε το αρχείο

Άρση, σύμφωνα με τις διατάξεις των παρ. 1 και 2 του άρθρου 337 του ν. 4700/2020, της αμφισβήτησης μεταξύ Ζ΄ και Ε΄ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, αναφορικά με την έννοια των διατάξεων των άρθρων 2 και 19 του ν. 4413/2016. Παραχώρηση υπηρεσιών λειτουργίας λιμένος και του δικαιώματος χρήσης, λειτουργίας, διαχείρισης και εκμετάλλευσης της μαρίνας αυτού. Κατόπιν αντικειμενικής εκτίμησης και θεώρησης του συνόλου των ουσιωδών στοιχείων της επίδικης σύμβασης, η Ολομέλεια έκρινε ότι αυτή συνιστά μεικτή σύμβαση παραχώρησης, η οποία έχει ως αντικείμενο τόσο έργα όσο και υπηρεσίες, με βάση δε το κύριο αντικείμενό της, προέχων είναι ο χαρακτήρας της ως σύμβασης για την παραχώρηση των υπηρεσιών λειτουργίας, διαχείρισης και εκμετάλλευσης της ήδη κατασκευασθείσας μαρίνας. Ειδικότερα έκρινε ότι: α) Η ανάγκη εκτέλεσης πρόσθετων εργασιών, καθώς και η κατασκευή ορισμένων εγκαταστάσεων ιδίως επί της χερσαίας ζώνης, οι οποίες είναι απαραίτητες για την αδειοδότηση και λειτουργία της μαρίνας, δεν αναιρούν το χαρακτήρα τους ως μέσου (εμπροσθοβαρής υποχρέωση) για την εξυπηρέτηση του κυρίου αντικειμένου της παραχώρησης, το οποίο συνίσταται στη χρήση, λειτουργία, διαχείριση και εκμετάλλευση της μαρίνας για χρονικό διάστημα 40 ετών. β) Πέραν των απαιτήσεων συντήρησης καθ’ όλη τη διάρκεια της παραχώρησης, ουδεμία άλλη συμβατική υποχρέωση προβλέπεται σε σχέση με την εκτέλεση τεχνικών έργων, τυχόν δε πρόσθετες επενδύσεις σε τεχνικές υποδομές δεν αποτελούν υποχρέωση, αλλά μόνο δικαίωμα του παραχωρησιούχου, συνιστούν δε μελλοντικό και αβέβαιο γεγονός, το οποίο δεν αξιολογήθηκε από την αναθέτουσα αρχή κατά το στάδιο υποβολής των προσφορών. γ) Τα τεθέντα κριτήρια τεχνικής ικανότητας σχετίζονται με την προηγούμενη εμπειρία στην παροχή υπηρεσιών διαχείρισης μαρίνας και όχι στην κατασκευή δημόσιων (λιμενικών) έργων. δ) Οι πληρωμές από τον  παραχωρησιούχο -ο οποίος αναλαμβάνει πλήρως τον σχετιζόμενο με τη διαχείριση των υπηρεσιών επιχειρηματικό κίνδυνο- προς την αναθέτουσα αρχή συναρτώνται με τα ετήσια πραγματικά έσοδά του από τη διαχείριση και εκμετάλλευση της μαρίνας κατά τη διάρκεια της περιόδου παραχώρησης. ε) Και από την οικονομική αξία των επιμέρους παροχών (εργασίες/υπηρεσίες), προκύπτει ότι προέχων είναι ο χαρακτήρας της παραχώρησης των υπηρεσιών λειτουργίας και διαχείρισης της μαρίνας. Διατάξεις: άρθρα 2 και 19 του ν. 4413/2016, άρθρο 337 παρ. 1 και 2 του ν. 4700/2020.

Κατηγορία:
• Προσυμβατικός έλεγχος
• Υπηρεσίες

Κατεβάστε το αρχείο

Δημοσιονομική διόρθωση σε βάρος Ειδικού Λογαριασμού Κονδυλίων και Έρευνας ως δικαιούχου για την υλοποίηση συγχρηματοδοτούμενου από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης ερευνητικού έργου. Έλεγχος της συνδρομής των προϋποθέσεων διάπραξης παρατυπίας εκ μέρους του ΕΛΚΕ, ως έρεισμα για την επιβολή δημοσιονομικής διόρθωσης.  

Κατηγορία:
• Δημοσιονομική Ευθύνη
• Δημοσιονομικές διορθώσεις

Κατεβάστε το αρχείο

Δημοσιονομική διόρθωση και καταλογισμός σε βάρος Συνεταιρισμού. Παραμερίζεται ο εθνικός κανόνας δικαίου, λόγω αδυναμίας της σύμφωνης με το ενωσιακό δίκαιο ερμηνείας αυτού. Εφαρμογή του ενωσιακού δικαίου ως προς την εκκίνηση της προθεσμίας παραγραφής για παραβάσεις με διαρκή χαρακτήρα. Χρονικό σημείο εκκίνησης της παραγραφής είναι η παύση της παρατυπίας και όχι η διαπίστωση αυτής.  Μειοψηφία.
Συνεταιρισμός σε βάρος του οποίου επιβλήθηκε δημοσιονομική διόρθωση για διαρκείς παρατυπίες που αφορούν την τήρηση των μακροχρόνιων επί πενταετία δεσμεύσεών του από την ένταξή του στο πρόγραμμα. 
Εφαρμογή του ενωσιακού κανόνα περί εκκίνησης της προθεσμίας παραγραφής από την παύση των διαρκών παρατυπιών και όχι από την διαπίστωση αυτών. Αδύνατη η εφαρμογή του εθνικού κανόνα, με σύμφωνη κατά το ενωσιακό δίκαιο ερμηνεία,  περί εκκίνησης της προθεσμίας παραγραφής από την διαπίστωση της παρατυπίας, καθώς καταλήγει σε  contralegem ερμηνεία. Ο κανονισμός προβλέπει τα οκτώ έτη ως τον διπλάσιο απώτατο χρόνο περί παραγραφής της δίωξης, από την παύση της παρατυπίας. Στην υπό κρίση περίπτωση  ο καταλογισμός έγινε εννέα έτη μετά τη λήξη του χρόνου τήρησης των δεσμεύσεων. Η έναρξη της προθεσμίας παραγραφής εκκίνησε από την επομένη της ημερομηνίας αυτής και συμπληρώθηκε στο διπλάσιο του προβλεπόμενου από τον Κανονισμό χρόνου παραγραφής, ήτοι μετά την πάροδο 8 ετών.  Μη νόμιμος ο καταλογισμός. Μειοψηφία. Δεν υφίσταται αντίθεση μεταξύ του ενωσιακού και του εθνικού κανόνα, καθώς η εθνική ρύθμιση προβλέπει επιφύλαξη υπέρ του κοινοτικού δικαίου ως προς την έναρξη της παραγραφής. Κατά τον Κανονισμό, εφαρμόζεται η μεγαλύτερη εθνική προθεσμία, εάν υπάρχει, επομένως είναι νόμιμος ο καταλογισμός εντός της δεκαετίας από την λήξη της τήρησης των δεσμεύσεων.  

Κατηγορία:
• Δημοσιονομική Ευθύνη
• Δημοσιονομικές διορθώσεις

Κατεβάστε το αρχείο

Καταλογισμός ιατρού χειρουργού για την αποκατάσταση κατ’ αναγωγή έμμεσης θετικής ζημίας που φέρεται ότι προξένησε στο νοσοκομείο από βαρεία αμέλεια κατά την εκτέλεση των υπηρεσιακών, ιατρικών του καθηκόντων. Στη συγκεκριμένη υπόθεση ασθενής προσήλθε σε νοσοκομείο παραπονούμενος για ιδιαίτερο άλγος στην κοιλιακή χώρα. Κατόπιν υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης χολυδόχου κύστεως. Μετά την ολοκλήρωση της επέμβασης ο ασθενής παρουσίασε επιπλοκές οι οποίες προκλήθηκαν λόγω εσφαλμένης εκτίμησης από τον θεράποντα ιατρό της κατάστασης της υγείας του και της φαρμακευτικής αγωγής που ήδη λάμβανε, παρά το γεγονός ότι τα στοιχεία αυτά γνωστοποιήθηκαν σε αυτόν, και λόγω πλημμελούς εκτέλεσης του χειρουργείου. Στη συνέχεια, λόγω της μη ανταπόκρισης του ασθενούς στην εφαρμοζόμενη θεραπεία, αυτός διακομίστηκε σε κεντρικό νοσοκομείο όπου αντιμετωπίστηκαν οι επιπλοκές. Κατόπιν, ο ασθενής άσκησε αγωγή εναντίον του νοσοκομείου και το αρμόδιο Δικαστήριο διέταξε διενέργεια πραγματογνωμοσύνης το πόρισμα της οποίας κατέδειξε ότι οι επιπλοκές της υγείας του ασθενούς προκλήθηκαν εξ’ ολοκλήρου λόγω της πλημμελούς άσκησης των καθηκόντων του θεράποντος ιατρού. Μετά την επιδίκαση της αποζημίωσης στον ασθενή από τα αρμόδια Διοικητικά Δικαστήρια και την πληρωμή αυτής, ο Γενικός Επίτροπος της Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο άσκησε Αίτηση Καταλογισμού εναντίον του ιατρού. Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι υφίσταται αιτιώδης συνάφεια μεταξύ των ενεργειών του ιατρού και της επελθούσας διαταραχής της υγείας του ασθενούς, ενώ, περαιτέρω, κρίθηκε ότι ο ιατρός επέδειξε βαρεία αμέλεια κατά την άσκηση των ιατρικών του καθηκόντων, καθώς δεν εκτέλεσε de lege artis τη χειρουργική επέμβαση, ενώ, και το σύνολο του χειρισμού του συγκεκριμένου ιατρικού περιστατικού έτυχε αντιμετώπισης που παρουσίαζε ασυνήθιστη απόκλιση από αυτόν που θα επεδείκνυε ο μέσος συνετός ιατρός της οικείας κατηγορίας. Ο καταλογισμός προσδιορίστηκε στο σύνολο της έμμεσης θετικής ζημίας του νοσοκομείου λόγω της οικονομικής κατάστασης του ιατρού και του βαθμού πταίσματος του, ο οποίος εξικνούται μέχρι του βαθμού της βαρείας αμέλειας.

Κατηγορία:
• Δημοσιονομική Ευθύνη
• Αστική ευθύνη

Κατεβάστε το αρχείο