Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1831, σπούδασε νομικά και ασχολήθηκε με την πολιτική. Εκλέχθηκε Βουλευτής Τριφυλίας στη Β΄ Εθνοσυνέλευση από 27/4/1862 μέχρι 6/1/1863 οπότε ακυρώθηκε η εκλογή του. Επανεκλέχθηκε στις 6/3/1864 και ορκίσθηκε εκ νέου Βουλευτής Τριφυλίας. Ακολούθως, επανεκλέχθηκε Βουλευτής Τριφυλίας σε όλες τις Βουλές από το 1865 μέχρι 1886, Μεσσηνίας από 1887 μέχρι 1892 και Τριφυλίας από 1895 μέχρι το θάνατό του το 1898. Διετέλεσε Πρωθυπουργός από 3/5/1893 μέχρι 30/10/1893, Πρόεδρος Βουλής την ίδια περίοδο, Υπουργός Οικονομικών στις Κυβερνήσεις Κων. Κανάρη (1864-1865), Αλ. Κουμουνδούρου (1865), Μπενιζ. Ρούφου (1865-1866) και Αλεξ. Κουμουνδούρου (1870-1871), (1875-1877) και από (1880-1881) και Υπουργός Δικαιοσύνης (1880-1881). Διορίσθηκε Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου με το Β.Δ. 16/3/1865 που δημοσιεύθηκε βραδέως στο ΦΕΚ Α 30/19-4-1865. Με το ίδιο Β.Δ/γμα απηλλάγη συγχρόνως των καθηκόντων του ο Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου Ν. Σιλήβεργος. Έμεινε διορισμένος Πρόεδρος μέχρι 4/5/1865 οπότε με Β.Δ/γμα της ίδιας ημερομηνίας (ΦΕΚ Α 30) έγινε δεκτή η παραίτησή του. Την επομένη ημέρα με το Β.Δ. της 5/5/1865 (ΦΕΚ Α 30) διορίστηκε Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου για δεύτερη φορά ο Γεώργιος Τισσάμενος. Ο Σωτήριος Σωτηρόπουλος απεβίωσε στις 6/5/1898.      

Γεννήθηκε στο χωριό Φραγγιάδες Ζαγορίου και από το Βουκουρέστι όπου σπούδαζε επέστρεψε στην Ελλάδα το 1821 για να λάβει ενεργό μέρος στον Αγώνα. Υπήρξε γραμματέας του ήρωα της Επανάστασης αρχιμανδρίτη Γρηγορίου Παπαφλέσσα. Το επώνυμο του ήταν Καραγιαννόπουλος, αλλά το αντικατέστησε με το ψευδώνυμο Τισσαμενός με το οποίο είναι γνωστός σε όλα τα κείμενα του Αγώνα. Κατά την περίοδο του Κυβερνήτη Ι. Καποδίστρια, υπηρέτησε στη Γεν. Γραμματεία Επικράτειας ως συνεργάτης του Γραμματέα Σπυρ. Τρικούπη σε διοικητικά ζητήματα. Κατά την περίοδο της βασιλείας του Όθωνα υπηρέτησε αρχικά σε διοικητικές θέσεις και διετέλεσε Υπουργός Οικονομικών: α) από 4/10/1839 μέχρι 24/1/1841 στην Κυβέρνηση του Βασιλιά Όθωνα, β) από 24/1/1841 μέχρι 10/8/1841 στην Κυβέρνηση Αλεξ. Μαυροκορδάτου και γ) από 10/8/1841 μέχρι 9/11/1842 στην Κυβέρνηση του Βασιλιά Όθωνα. Στη συνέχεια διορίσθηκε Αντιπρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου (ΦΕΚ 39) και ακολούθως κατά προαγωγή διετέλεσε Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου από 10/11/1842 (ΦΕΚ 28) μέχρι 20/10/1843. Κατά τη διάρκεια του κινήματος του 1854 στη Θεσσαλία, Ήπειρο και Μακεδονία οργάνωσε σώμα εθελοντών που έδρασε στην Ήπειρο και πολέμησε στο Πέτα Άρτας. Μετά την αποτυχία του κινήματος αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική και διετέλεσε για δεύτερη φορά Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου από 6/5/1865 μέχρι 2/7/1866. Απεβίωσε στις 23/7/1872.

Γεννήθηκε το 1787 στη Σμύρνη με καταγωγή από τη Θράκη. Διετέλεσε αρχικά Προεδρεύων του Ελεγκτικού Συνεδρίου από 9/4/1836 μέχρι 31/12/1836. Ακολούθως, διορίσθηκε τρεις φορές Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου: α) από 31/12/1836 (ΦΕΚ Α 88) μέχρι 9/11/1842, β)  από 20/10/1843 μέχρι 1855  και γ)  από 5/10/1855 (ΦΕΚ Α 40) μέχρι 16/3/1865 (ΦΕΚ Α 30) για 22 περίπου χρόνια. Διετέλεσε Υπουργός Οικονομικών α) από 9/11/1842 μέχρι 3/9/1843 στην Κυβέρνηση του Βασιλιά Όθωνα, και β) από 22/9/1855 στην Κυβέρνηση Δημ. Βούλγαρη και άσκησε καθήκοντα προσωρινού Υπουργού Εξωτερικών στην ίδια Κυβέρνηση Δημ. Βούλγαρη από 22/9/1855 μέχρι 14/2/1856 λόγω απουσίας στο εξωτερικό του Υπουργού Σπυρ.Τρικούπη. Επίσης, διετέλεσε Γερουσιαστής από 26/2/1861 μέχρι 1/10/1862. Απεβίωσε στις 29/11/1873.

Πρώτος Πρόεδρος του Ελληνικού Ελεγκτικού Συνεδρίου από την ίδρυσή του 7/10/1833 μέχρι 9/4/1836. Οικονομολόγος. Γεννήθηκε στην Λυόν της Γαλλίας το 1776 και ήταν υιός Γάλλου εμπόρου εγκατεστημένου στην Ιταλία. Μετά τις σπουδές του ανέλαβε τη διεύθυνση μιας από τις επιχειρήσεις του πατέρα του στην Ιταλία, για σύντομο όμως διάστημα, επειδή ο τελευταίος πτώχευσε. Ακολούθως ανέπτυξε προσωπική επιχειρηματική δραστηριότητα και το 1809 διορίσθηκε Εισπράκτορας Διαχειριστής των δημοτικών φόρων στη Ρώμη από τις Γαλλικές αρχές κατοχής. Στη συνέχεια, ανέπτυξε νέα επιχειρηματική δράση στο Παρίσι. Η φήμη του ως ικανού και έντιμου ατόμου ήταν αυτή που οδήγησε τον Ιωαν. Εϋνάρδο να τον συστήσει στον Κυβερνήτη της Ελλάδος Ιωάννη Καποδίστρια για να συμβάλλει στην οργάνωση της Ελληνικής οικονομικής διοίκησης. Έφθασε στο Ναύπλιο με αγάπη για την Ελλάδα το Σεπτέμβριο του 1831 πριν από την δολοφονία του Κυβερνήτη και διορίσθηκε οικονομικός σύμβουλος της Κυβέρνησης. Αναχώρησε από την Ελλάδα μετά τη δολοφονία του Κυβερνήτη (27/9/1831) και επανήλθε το Δεκέμβριο του 1832 με ειδική εντολή να προπαρασκευάσει την άφιξη του νέου Βασιλιά Όθωνα που είχε εκλεγεί στις 20/7/1832. Ο Άρτεμ. Ρενύ ως Πρώτος Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου από 4/10/1833 οργάνωσε άρτια το Συνέδριο στα πρότυπα του Γαλλικού Ελεγκτικού Συνεδρίου και το έτος 1836 επέστρεψε στη Γαλλία. Η παραίτησή του που υποβλήθηκε στις 22 Μαρτίου /3 Απριλίου 1836 έγινε δεκτή στις 9/21 Απριλίου 1836. Μετά διετία (1838) επανήλθε στην Ελλάδα οπότε διορίσθηκε Γενικός Επιμελητής της Οικονομικής Διαχείρισης και από τη θέση αυτή πρωτοστάτησε για την ίδρυση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 3 Ιουλίου 1841.