Η σύσταση του Ελεγκτικού Συνεδρίου έγινε με το διάταγμα της 27ης Σεπτεμβρίου/9ης Οκτωβρίου 1833. Το
Ελεγκτικό Συνέδριο, του οποίου η αρμοδιότητα ορίστηκε «δι’ όλον το Βασίλειον» εγκαθιδρύθηκε ως «ανώτατη ως
προς το διοικητικόν (administration) ελεγκτική Αρχή» (παρ. 2β΄) με σαφώς διακεκριμένες διοικητικές και
δικαστικές αρμοδιότητες.
Ως εποπτεύουσα ελεγκτική αρχή, ο εγκαθιδρυθείς θεσμός είχε ως σκοπό «να πληροφορήται δια
επεξεργασίας των λογαριασμών ότι διατηρούνται αι γενικαί αρχαί του εγκριθέντος οικονομικού του Κράτους
συστήματος, ότι πάσα εντός του Κράτους διαχείρισις γίνεται κατ’ αυτό το σύστημα, ότι αι επιτετραμμέναι
οποιανδήποτε ειδικήν διαχείρισιν Αρχαί εκτελούν τα διοικητικά (administratifs) καθήκοντά των ευσεινηδότως
κατά τους υπάρχοντας νόμους, διατάγματα, οδηγίας και καταστάσεις, ότι τα έσοδα και έξοδα είναι εν τάξει
αποδεδειγμένα, και ότι τα εις διοικητικάς Αρχάς δοθέντα χρήματα διετέθησαν δι΄ας ανάγκας εδόθησαν» (παρ.
2α’). Στη συνέχεια, το Συνέδριο επιφορτίστηκε με το να «κρίνη εκ των αποτελεσμάτων των λογαριασμών της
διαχειρίσεως αν και οποίαι μεταβολαί είναι αναγκαίαι ή κατάλληλοι δια τον γενικόν σκοπόν» (παρ. 2β’).
Στη δικαιοδοσία του Ελεγκτικού Συνεδρίου υπήχθη «όλον το λογιστικόν του Κράτους» και η οποία
εξειδικευόταν με το να «επιτηρεί τους υπολόγους υπηρέτας αυτού» (παρ. 3). Η έννοια του δημοσίου υπολόγου
προσδιορίζεται από το ίδιο το καταστατικό διάταγμα και εξειδικεύεται σε όλους όσοι «ή δυνάμει της υπηρεσίας
των ή δυνάμει ειδικής παραγγελίας, ή δυνάμει αμφοτέρων τούτων, εισπράττουν ή εξοδεύουν δημόσια χρήματα»
(παρ. 16).

Κατεβάστε το αρχείο