​Αγωγή πρώην πολιτικού υπαλλήλου λόγω παράνομης (όπως κρίθηκε με προηγούμενη απόφαση επί έφεσης) απόρριψης του αιτήματός της για τον κανονισμό της σύνταξής της από το χρόνο τερματισμού της υπαλληλικής της σχέσης. Με το άρθρο 60 παρ. 1 εδ. α΄ του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων (π.δ. 166/2000  και ήδη π.δ. 169/2007), θεσπίζεται χρονικός περιορισμός ως προς την αναδρομή των οικονομικών αποτελεσμάτων των εκτελεστών πράξεων των αρμόδιων οργάνων της συνταξιοδοτικής διοίκησης, με τις οποίες κανονίζεται ή αναπροσαρμόζεται σύνταξη. Αφετηρία του χρονικού σημείου (dies a quo) της τριετούς αναδρομής αποτελεί η πρώτη του μήνα έκδοσης της ακυρούμενης ή μεταρρυθμιζόμενης, με την απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου πράξης, με την οποία η συνταξιοδοτική διοίκηση παρά τον νόμο δεν αναγνώρισε την ένδικη συνταξιοδοτική αξίωση (με όριο το χρόνο θεμελίωσης του σχετικού συνταξιοδοτικού δικαιώματος ή, σε περίπτωση λήψης τρίμηνων αποδοχών, το χρόνο λήξης της καταβολής αυτών) και όχι ο χρόνος έκδοσης των αποφάσεων του Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά την άσκηση της δικαιοδοσίας του, ούτε ο χρόνος έκδοσης της πράξης, με την οποία η συνταξιοδοτική διοίκηση συμμορφώνεται σε σχετική απόφαση του Δικαστηρίου. Φύση αποζημιωτικής αγωγής. Η αγωγή δεν κωλύεται από το άρθρο 60 παρ. 1 του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων, το οποίο περιορίζει μόνο τον χρόνο της αναδρομικής καταβολής συντάξεων, αλλά δεν αίρει τον παράνομο χαρακτήρα της άρνησης της συνταξιοδοτικής διοίκησης να κανονίσει ή να αναπροσαρμόσει στο προσήκον ύψος τη σύνταξη συνταξιούχου του Δημοσίου από τον χρόνο που συνέτρεξαν οι νόμιμες προϋποθέσεις γέννησης του σχετικού δικαιώματος, ούτε αποκλείει τη διεκδίκηση από τον συνταξιούχο της ζημίας.