Σύνταξη κατά μεταβίβαση σε χήρα αποβιώσαντος στρατιωτικού συνταξιούχου εφόσον ο αρχικός και ο εξ ανασυστάσεως γάμος αυτής και του θανόντος συζύγου της έχουν διαρκέσει συνολικά τουλάχιστον τρία έτη, χωρίς να απαιτείται να συντρέχει και η πρόσθετη προϋπόθεση της εξάμηνης χρονικής διάρκειας του ανασυσταθέντος γάμου.
Έφεση κατά πράξης απορριπτικής αίτησης κανονισμού σύνταξης κατά μεταβίβαση σε χήρα  αποβιώσαντος στρατιωτικού συνταξιούχου, με την αιτιολογία ότι ο θάνατος του συζύγου της επήλθε πριν την πάροδο τριών ετών από την τέλεση του γάμου τους. Για την κατά μεταβίβαση συνταξιοδότηση του επιζώντος συζύγου προϋποτίθεται η κατ’ ελάχιστον συνεχής πενταετής, και ήδη τριετής, διάρκεια του γάμου προ της επέλευσης του θανάτου. Ο κανόνας αυτός κάμπτεται, μεταξύ άλλων, σε περίπτωση ανασύστασης προϋφιστάμενου γάμου, όπου για τη συμπλήρωση της ελάχιστης απαιτούμενης τριετούς διάρκειας της έγγαμης συμβίωσης προσμετράται και ο εξ ανασυστάσεως γάμος που διήρκεσε τουλάχιστον ένα εξάμηνο. Κρίση ότι η προϋπόθεση της εξάμηνης αυτοτελούς διάρκειας του εξ ανασυστάσεως γάμου αντίκειται στην κατ΄ άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος αρχή της ισότητας, καθόσον, ούτε από τη γραμματική αλλ’ ούτε και από την τελολογική ερμηνεία της σχετικής διάταξης, προκύπτει αποχρών λόγος, ικανός να δικαιολογήσει την ουσιαστική διαφοροποίηση των κατηγοριών αυτών γάμων. Για την συνταξιοδότηση χήρας λόγω θανάτου του συζύγου της απαιτείται και αρκεί ο αρχικός και ο εξ ανασυστάσεως γάμος αυτής και του θανόντος συζύγου της να έχουν διαρκέσει συνολικά τουλάχιστον τρία έτη, ενώ δεν απαιτείται να συντρέχει και η πρόσθετη προϋπόθεση της εξάμηνης χρονικής διάρκειας του ανασυσταθέντος γάμου. Δεκτή η έφεση.