​H κατάργηση, με το άρθρο 5 παρ. 1 του ν. 4488/2017, της περίπτωσης β΄ του άρθρου 62 του Συνταξιοδοτικού Κώδικα, συνεπαγόμενη την απόληψη από τον επίορκο, παρανομήσαντα σε βάρος του Δημοσίου ή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου και καταδικασθέντα υπάλληλο, σύνταξης του αυτού ύψους με τον ευόρκως υπηρετήσαντα υπάλληλο, αντίκειται στην προβλεπόμενη στην παρ. 1 του άρθρου 4 του Συντάγματος αρχή της ισότητας και στην απορρέουσα από αυτή αρχή της αξιοκρατίας, καθώς εξομοιώνει, κατά παραβίαση των αρχών αυτών, ανόμοιες καταστάσεις. Το Δικαστήριο δύναται να περιορίσει τη σύνταξη του επίορκου υπαλλήλου κατ’ εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας. Παραπομπή προδικαστικού ερωτήματος στην Ολομέλεια.

Κατηγορία:
• Συνταξιοδοτικές διαφορές
• Αγωγή

Κατεβάστε το αρχείο

​Συνεκδίκαση αγωγών λόγω πρόδηλης συνάφειας, καθώς και για λόγους ταχύτερης και ασφαλέστερης διάγνωσης της υπόθεσης. Το Δικαστήριο προτάσσει την εξέταση της ασκηθείσας ως δεύτερης χρονικώς αγωγής δεδομένου ότι επ’ αυτής είχε ήδη εκδοθεί προδικαστική απόφαση για συμπλήρωση των στοιχείων του φακέλου. Κρίση του Δικαστηρίου περί του ότι απαραδέκτως ασκείται δεύτερη αγωγή όταν υπάρχει ταυτότητα αντικειμένου των δύο αγωγών αλλά και κρίση περί του ότι εναρκτήρια πράξη για την επέλευση των ουσιαστικών και δικονομικών συνεπειών είναι η άσκηση της πρώτης αγωγής. Με την άσκηση της πρώτης αγωγής έχει ήδη απορρεύσει και η κατά το ουσιαστικό δίκαιο έννομη συνέπεια της τοκογονίας, η οποία επέρχεται με την κοινοποίηση της αγωγής στο εναγόμενο πρόσωπο. Η ακούσια άλλως εκ παραδρομής πρόταξη προς εκδίκαση από το Δικαστήριο και τα γραμματειακά όργανα αυτού της δεύτερης χρονικώς ασκηθείσας αγωγής θέτει το ζήτημα της απώλειας τόκων από τον χρόνο άσκησης της πρώτης αγωγής σε βάρος τους ενάγοντος. Η θεμιτή προσδοκία της επέλευσης της τοκογονίας από την άσκηση της χρονικά πρώτης αγωγής συνιστά περιουσιακό δικαίωμα κατά την έννοια της νομολογίας του ΕΔΔΑ. Κατόπιν τούτων η έναρξη τοκογονίας της αξίωσης του ενάγοντος κατά την κρίση του Δικαστηρίου εκκινεί από την επίδοση στο εναγόμενο Δημόσιο της ασκηθείσας ως χρονικά πρώτης αγωγής, η οποία όμως τυγχάνει απορριπτέα ως άνευ αντικειμένου, καθότι έγινε ήδη δεκτή από το Δικαστήριο η χρονικώς ασκηθείσα ως δεύτερη αγωγή.    

Κατηγορία:
• Συνταξιοδοτικές διαφορές
• Αγωγή

Κατεβάστε το αρχείο

Καταλογισμός αποδοχών συνεπεία αναδρομικής ανάκλησης απόφασης διορισμού, λόγω πλαστότητας του απολυτηρίου τίτλου σπουδών. Προϋποθέσεις δέσμευσης Τμήματος Ελεγκτικού Συνεδρίου από αμετάκλητη αθωωτική απόφαση. Τεκμήριο αθωότητας. Δεν παραβιάζεται το εν λόγω τεκμήριο, αφού η άγνοια του εκκαλούντος περί της πλαστότητας του απολυτηρίου του δεν επιδρά στην υποχρέωση, που πηγάζει από τις διατάξεις του Δημόσιου Λογιστικού, να καταλογιστεί ως αχρεωστήτως λαβών. Δεν επιβάλλεται, εν προκειμένω, η παρεμπίπτουσα εξέταση της ανακλητικής πράξης του διορισμού του καταλογισθέντος διαδίκου. Ακύρωση του καταλογισμού κατ’ εφαρμογή της κατ’ άρθρο 25 παρ.1 εδ. δ΄ του Συντάγματος αρχής της αναλογικότητας.

Κατηγορία:
• Δημοσιονομική Ευθύνη
• Αχρεωστήτως λαβόντες

Κατεβάστε το αρχείο

Άρθρο 144 παρ. 4 ν. 4820/2021. Τα πρόσωπα που έλαβαν μη νόμιμη απόφαση νομικής δέσμευσης, η οποία εκτελέστηκε, ευθύνονται για την πρόκληση ελλείμματος μόνο αν ενήργησαν με δόλο ή βαρεία αμέλεια. Καθιέρωση περιορισμένης ευθύνης των προσώπων αυτών, σε αντίθεση με αυτή των κατά τα άρθρα 142 και 143 λοιπών υπευθύνων για την αναπλήρωση του ελλείμματος προσώπων. Εφαρμογή διάταξης και επί εφέσεων κατά καταλογιστικών πράξεων που εκδόθηκαν πριν από τη δημοσίευση του νόμου αυτού. Μη εφαρμογή της 10ετούς παραγραφής του άρθρου 39 του ν. 4509/2017, διότι η καταλογιστική πράξη εκδόθηκε πριν από τις 22.12.2017, ημερομηνία έναρξης ισχύος της ως άνω ρύθμισης. Διακοπή δίκης. Καταλογισμός κατά ανύπαρκτου προσώπου. Κρίση περί μη υπαγωγής των επίμαχων δαπανών στις νομιμοποιητικές διατάξεις του άρθρου 34 του ν. 3801/2009.

Κατηγορία:
• Δημοσιονομική Ευθύνη
• Υπόλογοι, Συνυπεύθυνοι

Κατεβάστε το αρχείο

Παραπομπή προδικαστικών ερωτημάτων στην Ολομέλεια σχετικά με το αν απαιτείται ή όχι η καταβολή της οριζόμενης στο άρθρο 17 του ν. 2084/1992 συνταξιοδοτικής εισφοράς για την προσμέτρηση στη συντάξιμη υπηρεσία υπαλλήλου της προϋπηρεσίας που αναφέρεται στo άρθρο 12 παρ. 2 περ. γ΄ του Συνταξιοδοτικού Κώδικα, εφόσον για την υπηρεσία αυτή δεν έχουν καταβληθεί εισφορές στο Δημόσιο ή σε άλλον ασφαλιστικό οργανισμό κύριας ασφάλισης.

Κατηγορία:
• Συνταξιοδοτικές διαφορές
• Αγωγή

Κατεβάστε το αρχείο

Πολιτικός συνταξιούχος (ιατρός ΕΣΥ). Παρακρατήσεις από τις συντάξιμες αποδοχές δυνάμει των διατάξεων περί ΕΑΣ, του άρθρου 1 παρ. 1 ν. 4051/2012, της υποπ. Β3 και Β4 της παρ. Β άρθρου πρώτου ν. 4093/2012. Εν μέρει απόσβεση της αξίωσης Β3 βάσει του άρθρου 33 του ν. 4734/2020.  Εν μέρει δεκτή η αγωγή (αποφάσεις 244/2017, 1277/2018, 1388/2018, 1975/2021 Ολ. ΕλΣ).

Κατηγορία:
• Συνταξιοδοτικές διαφορές
• Πολιτικοί συνταξιούχοι

Κατεβάστε το αρχείο

Πολιτικός συνταξιούχος (πρώην ερευνητής Α΄ Δημόκριτου). Παρακρατήσεις από τις συντάξιμες αποδοχές δυνάμει των διατάξεων περί ΕΑΣ, του άρθρου 1 παρ. 1 ν. 4051/2012, της υποπ. Β3 παρ. Β άρθρου πρώτου ν. 4093/2012. Εν μέρει απόσβεση της αξίωσης Β3 βάσει του άρθρου 33 του ν. 4734/2020.  Εν μέρει δεκτή η αγωγή (αποφάσεις 244/2017 και 1975/2021 Ολ. ΕλΣ).

Κατηγορία:
• Συνταξιοδοτικές διαφορές
• Πολιτικοί συνταξιούχοι

Κατεβάστε το αρχείο

Κοινωφελής δημοτική επιχείρηση. Εν όψει της προέλευσης της περιουσίας της από τον ιδρύσαντα αυτήν Δήμο, του δημόσιου σκοπού που κατά νόμο επιτελεί αλλά και του πλήρους διοικητικού ελέγχου που ασκεί επί αυτής το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου, συνιστά υπηρεσία του Δήμου με διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια και, συνεπώς, τα χρήματα που διαχειρίζεται προς εκπλήρωση δημόσιου σκοπού δεν κατέστησαν ιδιωτική περιουσία αυτής, αλλά διατηρούν τον χαρακτήρα τους ως δημόσιο χρήμα και περιουσία δημόσιου φορέα. Επομένως, οι διαχειριστές, μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, φέρουν την ιδιότητα του διαχειριστή υπολόγου και υπόκεινται σε καταλογισμό για τυχόν διαπιστούμενο έλλειμμα στη διαχείριση της Επιχείρησης οφειλόμενο σε ενέργειές τους. Απαλλαγή υπολόγου με ευθεία εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας.

Κατηγορία:
• Δημοσιονομική Ευθύνη
• Υπόλογοι, Συνυπεύθυνοι

Κατεβάστε το αρχείο

Στέρηση σύνταξης δυνάμει των άρθρων 62 και 64 του ΚΠΣΣ. Η προβλεπόμενη από τη διάταξη του άρθρου 62 περ. β΄ του Συνταξιοδοτικού Κώδικα εφ’ όρου ζωής ολική στέρηση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος, που επιβάλλεται αυτοδίκαια λόγω της αμετάκλητης ποινικής καταδίκης για συγκεκριμένα αδικήματα, συνιστά κύρωση η οποία δεν τελεί σε σχέση δίκαιης ισορροπίας προς τον επιδιωκόμενο με τη διάταξη αυτή σκοπό δημοσίου συμφέροντος, ούτε τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με αυτόν. Το Δικαστήριο ακυρώνει την πράξη κανονισμού σύνταξης στη σύζυγο του εκκαλούντος χωρίς να υποχρεούται να ορίσει τον κανονισμό στον εκκαλούντα μειωμένης σύνταξης κατ’ εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας (αντίθετη μειοψηφία).

Κατηγορία:
• Συνταξιοδοτικές διαφορές
• Αγωγή

Κατεβάστε το αρχείο

​Απάντηση στο παραπεμφθέν με την 1217/2021 απόφαση του Τετάρτου Τμήματος προδικαστικό ερώτημα. Οι μεταβατικές διατάξεις του άρθρου 13 του ν. 4387/2016, με τις οποίες επιβάλλεται προσωρινό, μέχρι 31.12.2018, ανώτατο όριο ποσού 2.000 ευρώ στις καταβαλλόμενες ατομικές μηνιαίες συντάξεις των καθηγητών ΑΕΙ που είχαν καταστεί συνταξιούχοι του Δημοσίου έως την έναρξη ισχύος του ν. 4387/2016, δεν εγείρουν ζήτημα αντίθεσης αυτών στο Σύνταγμα ή σε υπερνομοθετικής ισχύος ρυθμίσεις.

Κατηγορία:
• Συνταξιοδοτικές διαφορές
• Πολιτικοί συνταξιούχοι

Κατεβάστε το αρχείο