​Αγωγή πρώην Καθηγητών Τ.Ε.Ι. για περικοπές στις συντάξεις τους δυνάμει του άρθρου πρώτου παράγραφος Β υποπαράγραφος Β.3 και παράγραφος Γ υποπαράγραφος Γ.1 περίπτωση 21 του ν. 4093/2012. Παραδεκτώς η αγωγή στρέφεται κατά του Ελληνικού Δημοσίου. Πρόσθετη και εις ολόκληρον ευθύνη του e-ΕΦΚΑ. Προϋποθέσεις ομοδικίας εναγόντων. Σύμφωνα και με τα κριθέντα με τη 1277/2018 απόφαση της Ολομέλειας, οι διατάξεις της ανωτέρω υποπαραγράφου Β.3 αντίκεινται προς τις ρυθμίσεις των άρθρων 2 παρ. 1, 4 παρ. 1 και 5 και 25 παρ. 1 και 4 του Συντάγματος και τις από αυτά απορρέουσες αρχές της ισότητας των πολιτών ενώπιον του νόμου και των δημοσίων βαρών, της αναλογικότητας, καθώς και προς την απορρέουσα από την συνταγματική θεσμική εγγύηση του ειδικού συνταξιοδοτικού καθεστώτος των δημοσίων λειτουργών, υπαλλήλων και στρατιωτικών (άρθρα 16, 21 παρ. 3, 22 παρ. 2, 23 παρ. 2 εδ. β, 29, 45, 73 παρ. 2, 80, 87 επ., 103 και 104 του Συντάγματος σε συνδυασμό με τα άρθρα 2 παρ.1, 5 παρ.1, 25 παρ.1 και 17 του Συντάγματος) αρχή της αναλογίας σύνταξης και αποδοχών ενεργείας. Μη νόμιμες οι αντίστοιχες περικοπές, κατά το μέρος που αφορούν το χρονικό διάστημα από 1.7.2013 έως 10.6.2015. Νόμω αβάσιμες οι αξιώσεις για το χρονικό διάστημα από 11.6.2015 έως και 30.6.2015, κατά τα κριθέντα και με τη 1975/2021 απόφαση της Ολομέλειας, αφού καταλαμβάνονται από το αποσβεστικό αποτέλεσμα του άρθρου 33 του ν. 4734/2020. Συναπορριπτέο τυγχάνει και το παρεπόμενο αίτημα της αγωγής για τόκους επιδικίας (αντίθετη μειοψηφία). Σύμφωνα και με όσα έχουν κριθεί με τη 1854/2019 απόφαση της Ολομέλειας, οι διατάξεις της περίπτωσης 21 της ανωτέρω υποπαραγράφου Γ.1, με τις οποίες αναπροσαρμόστηκε (μειώθηκε) και η σύνταξη των εναγόντων, αντίκεινται σε υπέρτερης τυπικής ισχύος διατάξεις. Προδικαστική απόφαση για να προσδιοριστεί το ύψος της σχετικής μείωσης για τους ενάγοντες και εάν τους καταβλήθηκαν και σε ποιο ύψος, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 15 του ν.4575/2018 και της κατ’ εξουσιοδότηση της παρ. 2 του άρθρου αυτού εκδοθείσας 170285/0092/5.12.2018 κ.υ.α., οι διαφορές σύνταξης για το χρονικό διάστημα από 1.1.2015 έως 31.12.2016. Τοκογονία από την επίδοση της αγωγής (άρθρο 21 του Δ/τος της 21/6/ - 10/7/1944 «Περί κώδικος των νόμων περί δικών του Δημοσίου» και ήδη άρθρο 45 του ν. 4607/2019). Αβάσιμο το αίτημα για έναρξη της τοκογονίας από το πρότερο χρονικό σημείο της ημερομηνίας που κάθε παρακράτηση επί της μηνιαίας σύνταξης κατέστη απαιτητή. Απορριπτέο το αίτημα να αναγνωρισθεί η υποχρέωση του εναγομένου να καταβάλλει στο μέλλον τις συντάξεις των εναγόντων χωρίς τις επίμαχες μειώσεις.