Αίτηση αναίρεσης κατά απόφασης, με την οποία απερρίφθη έφεση κατά απορριπτικής πράξης για κανονισμό στην αναιρεσείουσα της κατά μεταβίβαση σύνταξης του θανόντος συζύγου της, με την αιτιολογία ότι δεν συνέτρεχαν στην περίπτωσή της οι προϋποθέσεις του άρθρου 12 παρ. 2 περ. δ΄ του ν. 4387/2016, καθόσον ο θάνατος του συζύγου της επήλθε πριν την πάροδο εξαμήνου από την τέλεση του εξ ανασυστάσεως γάμου τους. Η διαφοροποίηση της συνταξιοδοτικής μεταχείρισης των εξ ανασυστάσεως γάμων, οι οποίοι δεν έχουν συμπληρώσει διάρκεια έξι μηνών μέχρι τον θάνατο του αποβιώσαντος συζύγου, σε σχέση με εκείνους που έχουν διαρκέσει τουλάχιστον έξι μήνες αντίκειται στην αρχή της ισότητας, στην αρχή της αναλογικότητας και στο άρθρο 21 παρ. 1 του Συντάγματος, αφού το εν λόγω κριτήριο δεν σχετίζεται με οποιαδήποτε ουσιαστική διαφοροποίηση των δύο κατηγοριών εξ ανασυστάσεως γάμων και δεν είναι πρόσφορο για την πλήρη αποστέρηση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος του επιζώντος συζύγου (σκ. 4-10). Συνεπώς, πρέπει να εφαρμοσθούν και για την κατηγορία των επιζώντων συζύγων εξ ανασυστάσεως γάμου, που δεν έχει συμπληρώσει χρονική διάρκεια έξι μηνών, οι διατάξεις που ισχύουν για τους συμπληρώσαντες την εν λόγω χρονική διάρκεια, οι οποίοι δικαιούνται σύνταξη, όταν οι τελεσθέντες γάμοι, δηλαδή αρχικός και εξ ανασυστάσεως κατά τον οποίο απεβίωσε ο σύζυγος, έχουν διαρκέσει συνολικά τουλάχιστον πέντε χρόνια. Αναιρεί την προσβαλλόμενη απόφαση, κρατεί και δικάζει την έφεση. Ακυρώνει την προσβληθείσα πράξη και παραπέμπει στην αρμόδια Διεύθυνση του e-Ε.Φ.Κ.Α. για τον κανονισμό της σύνταξης.
Αντίθετη μειοψηφία (σκ. 20): Δεν παραβιάζονται οι συνταγματικές αρχές της ισότητας και της αναλογικότητας, αλλά τίθεται ως προϋπόθεση μια εύλογη και σχετικά μικρή χρονική διάρκεια του δεύτερου γάμου, για την αποτροπή τέλεσης εικονικών γάμων μεταξύ των ίδιων προσώπων για δεύτερη φορά με μοναδικό σκοπό τη συνταξιοδότησή του επιζώντος μετά τον θάνατο του ασφαλισμένου ή συνταξιούχου συζύγου.